III SA/Łd 99/15
PostanowienieWSA w Łodzi2015-04-10
Skład orzekający: Robert Adamczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżącemu przebywającemu w zakładzie karnym można przyznać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący, który przebywa w zakładzie karnym, nie pracuje i nie posiada środków finansowych, nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Stan faktyczny
Skarżący P.C. wniósł skargę na decyzję Wojewody dotyczącą wymeldowania. W toku postępowania złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych, uzasadniając to przebywaniem w zakładzie karnym, brakiem zatrudnienia i środków finansowych. Z oświadczenia wynika, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości ani wartościowych przedmiotów.Rozstrzygnięcie
Przyznał P.C. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać P.C. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych U.K.
III SA/Łd 99/15
Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 grudnia 2014 r. P.C. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na urzędowym formularzu "PPF".
Uzasadniając wniosek oświadczył, że obecnie przebywa w zakładzie karnym, nie pracuje i nie posiada w związku z tym żądnych środków pieniężnych. Z przedłożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie posiada domu ani mieszkania, czy innej nieruchomości. Nie posiada także żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący przebywa obecnie w zakładzie karnym, nie pracuje i nie osiąga w związku z tym żądnych dochodów. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
U.K.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło