III SA/Łd 995/12

Dnia 12 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. i W. P. na działanie Wójta Gminy Ł. polegające na nieprzydzieleniu rodzinie lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. D.T. W dniu 15 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga E.P. i W. P. na działanie Wójta Gminy Ł. i Wojewody Ł. polegające na nieprzydzieleniu rodzinie lokalu mieszkalnego, mimo znajdowania się na liście osób oczekujących na przydział. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Ł. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 listopada 2012 r. wezwano skarżących do sprecyzowania skargi, czy skarga z dnia 16 października 2012 r. dotyczy wyłącznie działania Wójta Gminy Ł., czy dotyczy również działania Wojewody Ł. w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarga dotyczy wyłącznie działania Wójta Gminy Ł. W odpowiedzi skarżący, w piśmie z dnia 26 listopada 2012 r. wskazali, że skarga dotyczy wyłącznie działań Wójta Gminy Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.). Zgodnie z przepisem art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę na działanie Wójta Gminy Ł. polegające na nieprzydzieleniu lokalu socjalnego. Jak wynika z załączonych akt administracyjnych skarżący zostali wpisani na listę osób znajdujących się w trudnej sytuacji mieszkaniowej oczekujących na przydział lokalu z zasobów mieszkaniowych Gminy pod pozycją nr 4. Skarżący wskazali, że ich pozycja na liście nie uległa zmianie pomimo tego, że dwie osoby otrzymały lokale mieszkalne z zasobów gminy. W związku z tak określonym przedmiotem sprawy należy uznać, że działanie Wójta Gminy Łęczyca nie mieści się jednak w katalogu określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Kwestię przydziału lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu gminy reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, ze zm.). Zgodnie z art. 4 ustawy, tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy (ust. 1), a gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia m. in. lokale socjalne (ust. 2). Z faktu, iż zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy nie wynika, aby musiała to czynić w formach zwykle przewidzianych dla tego rodzaju działalności organu administracji publicznej tj. w formach aktów administracyjnych wydawanych w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy rozdziału 4 ww. ustawy, wyraźnie stanowią, iż przydzielenie lokalu socjalnego osobie uprawnionej do otrzymania takiego lokalu następuje w drodze umowy cywilnoprawnej – umowy najmu (art. 23). Przyznanie lokalu socjalnego następuje więc w formie czynności prawnej właściwej prawu cywilnemu, nie zaś w formie władczego aktu organu administracji publicznej przybierającego postać decyzji administracyjnej. Taka forma działania organu gminy wyklucza możliwość dochodzenia przez najemcę lokalu socjalnego, czy też osobę uprawnioną do otrzymania takiego lokalu, swojego interesu prawnego zarówno w administracyjnym toku instancji, jak i w postępowaniu przed sądem administracyjnym (por. uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 5 listopada 1997 r., sygn. akt III ZP 37/97, Lex Polonica nr 326936). Wszelkie zatem spory wynikłe na tle zawierania umowy najmu lokalu socjalnego, jak również spory związane z uprawnieniami do lokalu socjalnego rozstrzygane są w postępowaniu cywilnym przed sądami powszechnymi. Tym samym, skoro niniejsza skarga nie mieści się w kategorii spraw, które wymienia art. 3 § 2 p.p.s.a. należało stwierdzić, że jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu D.T.