III SA/Łd 996/14

Dnia 29 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2015 roku sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o przyznanie pomocy na zalesienie w przypadku przeniesienia własności gruntów rolnych objętych wnioskiem 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...], nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. na rzecz skarżącej J. G., kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku J. G. o przyznanie pomocy na zalesianie w przypadku przeniesienia własności/współwłasności wszystkich gruntów lub ich części objętych wnioski o przyznanie pomocy na zalesianie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podniósł, że dnia 23 lipca 2014 r. J. G. złożyła wniosek o przyznanie pomocy na zalesianie (PROW 2007-2013) w przypadku przeniesienia własności/współwłasności wszystkich gruntów lub ich części objętych wnioskiem o przyznanie pomocy na zalesianie. Do wniosku strona dołączyła akt notarialny Repertorium A Nr [...] z dnia 1 lipca 2013 r. oraz oświadczenie przejmującego/następcy prawnego przejmującego/ nabywającego własność/współwłasność wszystkich gruntów lub ich części objętych wnioskiem o przyznanie pomocy na zalesianie z dnia 23 lipca 2014 r., zaświadczenie o wysokości dochodu podatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 23 lipca 2014 r. Ponadto, w dniu 24 lipca 2014 r. strona złożyła w BP ARiMR w P. zaświadczenie z Urzędu Gminy w A. z dnia 23.07.2014 r. znak: FP.3140.484.2014 Dnia [...] organ I instancji wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o przyznanie pomocy na zalesianie (PROW 2007-2013) w przypadku przeniesienia własności/współwłasności wszystkich gruntów lub ich części objętych wnioskiem o przyznanie pomocy na zalesianie. W motywach rozstrzygnięcia organ podniósł, iż z § 15 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. nr 48, poz. 390 ze zm.) wynika, że jeżeli po wydaniu decyzji w sprawie przyznania pomocy na zalesianie nastąpiło przeniesienie własności/współwłasności gruntów rolnych objętych wnioskiem o pomoc, to pomoc przysługuje rolnikowi który przejął przedmiotowe grunty rolne, jeżeli w terminie 35 dni od dnia przeniesienia własności lub współwłasności tych gruntów złoży on wniosek o pomoc do kierownika biura powiatowego Agencji, do którego został złożony wniosek o pomoc. Jednocześnie zgodnie z art. 61a k.p.a., gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W ocenie organu, do kategorii innych uzasadnionych przyczyn wskazujących na konieczność wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania należy zaliczyć upływ terminu do złożenia wniosku o przyznanie pomocy na zalesianie. Wobec tego, że J. G. złożyła wniosek o przejęcie pomocy na zalesianie w dniu 23 lipca 2014 r., a przeniesienie własności gruntów rolnych objętych decyzją o przyznaniu pomocy na zalesiania nastąpiło w dniu 1 lipca 2013 r., zdaniem Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P., należało odmówić wszczęcia postępowania. W zażaleniu J. G. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wszczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie. Wskazała, iż wniosek, który złożyła w dniu 23 lipca 2014 r. jest konsekwencją realizacji umowy zawartej w formie aktu notarialnego, mocą której jej ojciec S. G. przeniósł na nią prawo własności gruntów. Strona podniosła, iż formalnie termin do złożenia wniosku został przekroczony, jednak wszystkie zobowiązania, w tym wynikające z dotacji na zalesianie, zostały przez nią przejęte w dniu zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości, tj. w dniu 1 lipca 2013 r. Organ odwoławczy, utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie, wskazał, iż zasady i tryb przyznawania rolnikom pomocy na zalesianie określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 48, poz. 390 ze zm.) Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 grudnia 2013 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z dnia 9 stycznia 2014 r., poz. 36), do przyznawania i wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w sprawach objętych postępowaniami: 1) wszczętymi przed dniem: a) 1 czerwca 2013 r. i niezakończonymi ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia - w przypadku postępowań w sprawie przyznania pomocy, b) 15 marca 2013 r. i niezakończonymi ostateczną decyzją lub wypłatą przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia - w przypadku postępowań w sprawie wypłaty pomocy, 2) zakończonymi ostateczną decyzją wydaną na podstawie dotychczasowych przepisów - i w przypadku gdy zostały wznowione - stosuje się przepisy dotychczasowe. W związku z powyższym w badanej sprawie, w ocenie organu odwoławczego, zastosowanie znajdują przepisy po nowelizacji, a nie przytoczone przez organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu, w brzmieniu sprzed stycznia 2014 r. Zgodnie z § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zalesieniowego, jeżeli w okresie od dnia złożenia wniosku o pomoc do dnia wydania decyzji w sprawie przyznania pomocy na zalesianie nastąpi przeniesienie własności lub współwłasności wszystkich gruntów objętych tym wnioskiem albo ich części na rzecz innego rolnika w wyniku umowy sprzedaży lub innej umowy, pomoc przysługuje temu rolnikowi, jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia przeniesienia własności lub współwłasności tych gruntów złoży on wniosek o pomoc do kierownika biura powiatowego Agencji, do którego został złożony wniosek o pomoc, o którym mowa w § 9 ust. 4. W myśl natomiast § 15 ust 4 tego rozporządzenia przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy przeniesienie własności lub współwłasności gruntów objętych wnioskiem o pomoc nastąpiło po dniu doręczenia decyzji w sprawie przyznania pomocy na zalesianie. Organ zaznaczył, iż w przedmiotowej sprawie S. G. decyzję nr [...] z dnia [...] w sprawie przyznania płatności na zalesianie otrzymał 26 czerwca 2012 r., następnie dnia 1 lipca 2013 r. przeniósł posiadanie wszystkich działek rolnych na córkę J. G., w tym również zalesioną działkę ewidencyjną nr 514. Dnia 23 lipca 2014 r. J. G. złożyła wniosek o przyznanie pomocy na zalesianie (PROW 2007-2013) w przypadku przeniesienia własności/współwłasności wszystkich gruntów lub ich części objętych wnioskiem o przyznanie pomocy na zalesianie wraz z załącznikami. J. G. przejęła gospodarstwo dnia 1 lipca 2013 r. Zatem, termin 3 miesięczny na złożenie wniosku o przyznanie pomocy na zalesianie (PROW 2007-2013) w przypadku przeniesienia własności/współwłasności wszystkich gruntów lub ich części objętych wnioskiem o przyznanie pomocy na zalesianie upłynął dnia 1 października 2013 r. Zgodnie § 15 ust. 3 a rozporządzenia zalesieniowego termin nie podlega przywróceniu (ma charakter materialny). Zasadnie zatem, w ocenie organu odwoławczego, Kierownik BP ARiMR w P. odmówił stronie wszczęcia postępowania z uwagi na upływ terminu do złożenia wniosku. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Kierownika BP ARiMR w P. pod względem formalnym organ II instancji zwrócił uwagę, że uzasadnienie tego postanowienia nie spełnia wszystkich wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Jednak pomimo zastosowania niewłaściwej podstawy prawnej przez organ I instancji samo rozstrzygnięcie, tj. odmowa wszczęcia postępowania, jest prawidłowe. W skardze do Sądu, J. G. wniosła o uchylenie postanowienia Dyrektora [...] Oddziału ARiMR z dnia [...] oraz postanowienia organu I instancji. Ponownie podkreśliła, iż wszystkie zobowiązania z dotacji na zalesianie zostały przez nią po ojcu przejęte w dniu zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości, tj. w dniu 1 lipca 2013 r. Podniosła, iż kilkanaście dni po zawartej umowie przenoszącej własność nieruchomości objętej decyzją o pomocy na zalesianie była z matką w Agencji w P., gdzie złożyły odpis aktu notarialnego z dnia 1 lipca 2013 r. Pracownica Agencji skopiowała akt i tę kopię zatrzymała w biurze Agencji. Skarżąca wyjaśniła, że na pewno ta wizyta była przed upływem miesięcznego terminu do złożenia wniosku i sądziła wtedy, iż sprawa przejęcia gospodarstwa jest w całości załatwiona. Ponadto, w dniu 7 października 2013 r. skarżąca złożyła w Agencji wniosek o nadanie numeru identyfikacyjnego, a zatem od tej daty organ dysponował aktem notarialnym przenoszącym własność nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga jest uzasadniona. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego aktu organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. z punktu widzenia jego zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a, wynika zaś, że zaskarżony akt (decyzja, postanowienie) ulega uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie zaznaczyć należy, że zasady i tryb przyznawania płatności na zalesiąnie gruntów rolnych reguluje ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 173) oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1565). W myśl art. 21 ust. 1 - 3 ustawy, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Podstawą prawną wydania zaskarżonych postanowień był przepis art. 61a § 1 k.p.a., który stanowi, że w sytuacji gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z treści powołanego przepisu wynikają zatem dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z ich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną, a drugą - zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania, przy czym przyczyny te nie zostały w ustawie skonkretyzowane. Zdaniem Sądu, do takich przyczyn należą sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. To okoliczności, które powodują, że postępowanie nie mogłoby zakończyć się wydaniem decyzji merytorycznej. Przesłanka odmowy wszczęcia postępowania z innych uzasadnionych powodów dotyczy przede wszystkim sytuacji, w których sprawa w ogóle nie podlega załatwieniu przez organ administracyjny w formie decyzji - ma charakter cywilnoprawny, uprawnienia bądź obowiązki wynikają z mocy samego prawa, brak jest przepisu stanowiącego podstawę materialnoprawną do wydania decyzji (podobnie: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2356/11, publ. CBOIS). Znajdzie ona również zastosowanie w sytuacji, gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, na skutek odmowy wszczęcia postępowania organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, nie może odnosić się do meritum sprawy będącej przedmiotem wniosku strony. Postanowienie wydane na podstawie wymienionego przepisu ma charakter proceduralny. W tej sytuacji należy przyjąć, że w postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się aktem formalnym, a nie merytorycznym (podobnie: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 332/12, publ. CBOIS). Na wstępnym etapie badania dopuszczalności wszczęcia postępowania kwestie zachowania terminu do złożenia wniosku o przyznanie płatności na zalesienie nie mogą być przedmiotem oceny organu. Ustalenia faktyczne w tym zakresie oraz ocena, czy termin ten został zachowany może nastąpić wyłącznie w toku postępowania wszczętego i prowadzonego zgodnie z przepisami prawa. Upływ terminu złożenia wniosku o płatność nie może, w ocenie Sądu, stanowić "uzasadnionej przyczyny" odmowy wszczęcia postępowania. Termin do złożenia tego wniosku jest terminem prawa materialnego, stąd konieczne jest poczynienie ustaleń, czy został on zachowany, czy też nie. Konieczne jest również zajęcie, na podstawie dokonanych ustaleń, stanowiska merytorycznego w sprawie, a więc wydania decyzji o przyznaniu, bądź odmowie przyznania płatności na zalesienie. Mając na względzie powyższe, zdaniem Sądu, organ I instancji, a w ślad za nim organ odwoławczy, w sposób nieuprawniony przyjął, że postępowanie administracyjne z uzasadnionych przyczyn nie może być wszczęte. Tym samym naruszony został art. 61a § 1 k.p.a. Podkreślić w tym miejscu należy, że organy obu instancji, pomimo odmowy wszczęcia postępowania, w zasadzie postępowanie to prowadziły - gromadziły w sprawie dowody i dokonywały ustaleń faktycznych. Analizowały bowiem zapisy aktu notarialnego rep. A nr [...], co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanych postanowień. Wskazać ponadto należy, iż Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że z uwagi na treść § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 grudnia 2013 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z dnia 9 stycznia 2014 r.) zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały zapisy rozporządzenia z dnia 19 marca 2009 r. w brzmieniu uwzględniającym zmiany wynikające z rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2013 r. Niewątpliwie zatem organ I instancji powołał i zacytował w treści swojego rozstrzygnięcia nieprawidłową podstawę prawną. Przytoczył bowiem brzmienie § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 19 marca 2009 r. sprzed nowelizacji, gdzie termin na złożenie wniosku o pomoc na zalesianie został określony na 35 dni od dnia przeniesienia własności gospodarstwa rolnego objętego decyzją o przyznaniu pomocy na zalesianie. Organ odwoławczy dostrzegł powyższą nieprawidłowość, jednak uznał, że pozostaje ona bez wpływu na wynik końcowy sprawy, bowiem z akt administracyjnych wynika, że strona nie dochowała zarówno terminu 35 dni jak i 3 miesięcy na złożenie wniosku, który to termin wynika z nowego brzmienia § 15 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia. W ocenie Sądu powyższe stanowisko organu odwoławczego, co do braku istotnego znaczenia dla sprawy uchybienia popełnionego przez organ I instancji, uznać należy za wadliwe. Skoro bowiem strona z rozstrzygnięcia organu I instancji uzyskała informację, iż uchybiła 35 dniowemu terminowi na złożenie wniosku, liczonemu od dnia przeniesienia na nią własności gruntów objętych decyzją o przyznaniu pomocy na zalesianie, to do takiego terminu strona odniosła swoje stanowisko i argumentację we wniesionym zażaleniu na postanowienie organu I instancji. W skardze do sądu, jak również w ustnym stanowisku zaprezentowanym na rozprawie skarżąca podniosła nowe argumenty, których organ odwoławczy nie miał okazji zbadać i ocenić w zaskarżonym do sądu postanowieniu, a zatem trudno jest w tej chwili wskazać, czy mogłyby mieć one wpływ na zakończenie niniejszej sprawy. J.G. podniosła bowiem, iż kilkanaście dni po zawarciu aktu notarialnego z dnia 1 lipca 2013 r. była z matką w Agencji ARiMR w P. i okazała umowę darowizny gospodarstwa rolnego dokonaną na jej rzecz przez ojca. Według relacji skarżącej, pracownica Agencji wykonała kserokopię aktu notarialnego i nie poinformowała jej, że trzeba w tej sprawie zrobić coś jeszcze. Z treści skargi wynika, iż strona była przekonana, że terminowo dopełniła wszelkich formalności. Zdaniem Sądu, powyższe okoliczności wymagają poczynienia dodatkowych ustaleń i ich oceny w ramach wszczętego postępowania o przyznanie J. G. pomocy na zalesianie. Z cytowanych bowiem wyżej przepisów ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich wynika, że organ ma obowiązek udzielać stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Koniecznym jest zatem ustalenie, czy skarżąca faktycznie była w Agencji w P. z aktem notarialnym po kilkunastu dniach od zawarcia umowy darowizny oraz czy pracownik Agencji udzielił jej koniecznych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Z uwagi na to, że przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznanej sprawie było postanowienie wydane w trybie wskazanego art. 61a § 1 k.p.a., przedwczesna jest na obecnym etapie ocena zachowania terminu do złożenia wniosku, o którym mowa w § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Do organu administracji będzie należał obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, dokonanie niezbędnych ustaleń i załatwienie sprawy w drodze decyzji administracyjnej. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., który stanowi, że naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy stanowi podstawę uchylenia zaskarżonego aktu, Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku, uwzględniając przy tym art. 135 tej ustawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie miał na uwadze powyższe wskazania i treść obowiązujących przepisów prawa. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. d.j.