III SA/Łd 998/13

Dnia 27 listopada 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. J.-K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. J.-K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej H. J. – K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 14 sierpnia 2013 roku H. J.-K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] uznające za nieuzasadnione zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł skarżąca nadesłała formularz PPF z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarżąca wspólnie z mężem oraz trojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości ok. 1.757 zł netto miesięcznie, dochód z gospodarstwa rolnego w granicach 324 zł miesięcznie oraz dochody z działalności gospodarczej prowadzonej przez męża skarżącej, który za rok 2012 wyniósł ok. 116 zł miesięcznie. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni ok. 113 m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,7 ha (1,6 ha przeliczeniowego) i nieruchomości o powierzchni 0.17 ha, a także dwóch samochodów osobowych S. F. z 2004 roku oraz S. O. z 2012 roku, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania domu to kwota rzędu 300 zł, energia elektryczna – 270 zł, podatek – 21 zł, do tego w sezonie grzewczym dochodzą koszty opału w wysokości 440 zł miesięcznie. Mąż wnioskodawczyni obciążony jest obowiązkiem spłaty kredytu na samochód zakupiony w związku z działalnością gospodarczą w wysokości 850 zł miesięcznie. Z nadesłanych kwartalnych deklaracji VAT-7 wynika, że tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w pierwszym kwartale tego roku przychody męża wnioskodawczyni kształtowały się na poziomie 7.686 zł, w drugim kwartale wyniosły 7.252 zł, zaś w trzecim kwartale 14.751 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów wynika, że wnioskodawczyni wspólnie z mężem oraz trojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości, dochód z gospodarstwa rolnego oraz dochody z działalności gospodarczej prowadzonej przez męża skarżącej, w łącznej kwocie ok. 2.200 zł. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni ok. 113 m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,7 ha (1,6 ha przeliczeniowego) i nieruchomości o powierzchni 0.17 ha, a także dwóch samochodów osobowych S. F. z 2004 roku oraz S. O. z 2012 roku, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania domu to kwota rzędu 300 zł, energia elektryczna – 270 zł, podatek – 21 zł, do tego w sezonie grzewczym dochodzą koszty opału w wysokości 440 zł miesięcznie. Uwzględniając, fakt, że średni miesięczny dochód na członka rodziny skarżącej nie przekracza kwoty 450 zł, a wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej wynosi 100 zł stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.