III SA/Łd 998/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. B. o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, polegającej na złożeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 988/13 oraz o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu i zwrot niezbędnych wydatków poniesionych tytułem opłat pocztowych za korespondencję w sprawie ze skargi H. J. – K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, polegającej na złożeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 998/13 ; 2. przyznać radcy prawnemu J. B. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy A., kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej H. J. – K. i nakazać wypłacenie powyższej kwoty radcy prawnemu J. B.z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi; 3. odmówić przyznania zwrotu niezbędnych wydatków tytułem opłat pocztowych za korespondencję. Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 998/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę H. J. – K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., nr [...]. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 26 lutego 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 143 akt sądowych). W dniu 4 marca 2014 r. skarżąca na urzędowym formularzu PPF wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Postanowieniem z dnia 7 marca 2014 r. , sygn. akt III SA/Łd 988/13 referendarz sądowy przyznał H. J. – K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Jednocześnie w pkt 2 zarządzenia z dnia 7 marca 2014 r. referendarz sądowy omyłkowo zarządził zwrócenie się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł.o wskazanie osoby adwokata ustanowionego z urzędu dla skarżącej. W dniu 18 marca 2014 r. do akt sprawy wpłynęło pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. z informacją o wyznaczeniu dla skarżącej adwokata z urzędu w osobie adwokata M. M.. Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału III zarządził nadanie biegu postanowieniu referendarza sądowego z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 988/13. Pismem z dnia 11 kwietnia 2014 r. zwrócono się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Ł. o wskazanie radcy prawnego z urzędu dla skarżącej H. J.– K.. W dniu 13 maja 2014 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej – radca prawny J. B. zapoznał się z aktami przedmiotowej sprawy. Następnie w dniu 20 maja 2014 r. złożył do akt sprawy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, polegającej na złożeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 998/13. Wraz z wnioskiem wniósł opinię prawną z dnia 19 maja 2014 r. "o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 stycznia 2014 r., wydanego w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 998/13". Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w podwyższonej wysokości oraz zwrot niezbędnych wydatków postaci opłat pocztowych za korespondencję. Uzasadniając wniosek w zakresie przywrócenia terminu wskazał, że o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącej został powiadomiony w dniu 7 maja 2014 r. (data otrzymania pisma informującego o wyznaczeniu jego osoby pełnomocnikiem z urzędu), a więc po upływie terminu do złożenia ewentualnej skargi kasacyjnej, który upłynął w dniu 28 marca 2014 r. Z uwagi na zaplanowane obowiązki zawodowe oraz ograniczenia czasowe pracy Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi najwcześniejszym terminem, w którym mógł zapoznać się z aktami niniejszej sprawy był dzień 13 maja 2014 r. Tą datę, w ocenie pełnomocnika skarżącej należy uznać za datę ustania przyczyny uchybienia terminu. Po zapoznaniu się z aktami sprawy uznał, iż brak jest podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, co uzasadnił w złożonej opinii z dnia 19 maja 2014 r. Jednocześnie wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu składany jest z zachowaniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Natomiast co do wniosku w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w podwyższonej wysokości wskazał, że z uwagi na zwiększony nakład poniesionej pracy, wniosek uznać należy za zasadny. Wniósł także o zwrot niezbędnych wydatków w postaci opłat pocztowych za korespondencję kierowaną na adres mocodawczyni i Okręgowej Izby Radców Prawnych w Ł.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odnosząc się do wniosku w zakresie przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, polegającej na złożeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 998/13 Sąd wskazał, że wniosek jest bezprzedmiotowy. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, złożył jednocześnie opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 998/13. Wskazać należy, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej: p.p.s.a., przewidują jedynie termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie określają natomiast terminu, w jakim pełnomocnik zawiadamia Sąd o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Dlatego też postępowanie sądowe, wszczęte wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jest bezprzedmiotowe i jako takie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega umorzeniu. Zgodnie bowiem z treścią powołanego przepisu sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast co do wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wysokość stawek należnych radcy prawnemu z tytułu udzielonej pomocy prawnej z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 490). W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240 złotych. Natomiast zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej- 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji- 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano wyznaczony z urzędu pełnomocnik w osobie radcy prawnego, po zapoznaniu się z aktami sprawy, złożył w dniu 20 maja 2014 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 998/13. Sąd nie uwzględnił natomiast wniosku pełnomocnika skarżącej co do zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędów w podwyższonej wysokości, jak również w zakresie o zwrot niezbędnych wydatków w postaci opłat pocztowych za korespondencję. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej w podwyższonej wysokości Sąd wskazuje, że zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego wcześniej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa procesowego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Opłata nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). W niniejszej sprawie radca prawny J. B. po ustanowieniu go pełnomocnikiem skarżącej podejmował czynności procesowe polegające na zapoznaniu się z aktami sprawy, sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz sporządzeniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, polegającej na złożeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Czynności te w ocenie Sądu nie wymagały zwiększonego nakładu pracy pełnomocnika. Ponadto podejmowane przez pełnomocnika skarżącego czynności procesowe w żaden sposób nie przyczyniły się wyjaśnienia i rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Tym samym wniosek w tym zakresie uznać należy za niezasadny. Natomiast co do wniosku o zwrot niezbędnych wydatków w postaci opłat pocztowych za korespondencję Sąd wskazał, że zgodnie z § 15 pkt 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. W przedmiotowym wniosku pełnomocnik skarżącej wnosi o zwrot kwoty 12,60 zł tytułem poniesionych opłat pocztowych za korespondencję kierowaną do skarżącej oraz do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Ł.. W ocenie Sądu do wydatków niezbędnych związanych z udzieleniem pomocy prawnej należy zaliczyć koszty korespondencji, której obowiązek przesłania wynika z przepisów prawa. W postępowaniu sądowoadministracyjnym do wydatków niezbędnych związanych z udzieleniem pomocy prawnej polegającej na sporządzeniu i wniesienie skargi kasacyjnej (ewentualnie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) zaliczyć należy jedynie te wydatki, które są związane z wniesieniem pisma do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, co wynika z treści art. 177 p.p.s.a.. Mając jednak na uwadze fakt, że opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została złożona przez pełnomocnika skarżącej osobiście w Biurze podawczym sądu, należało uznać, że pełnomocnik nie poniósł żadnych wydatków koniecznych z tego tytułu. Do powyższych wydatków nie można natomiast zaliczyć wydatków z tytułu opłaty pocztowej poniesionej w związku z prowadzoną korespondencją pomiędzy pełnomocnikiem a stroną skarżącą, czy też organem samorządu zawodowego, w tym przypadku Dziekanem Okręgowej Izby Radców Prawnych w Ł.. Żaden bowiem przepis procedury sądowoadministracyjnej nie zobowiązuje pełnomocnika ustanowionego z urzędu do informowania o wniesieniu skargi kasacyjnej (bądź o odmowie jej wniesienia) innych podmiotów, niż właściwy wojewódzki sąd administracyjny. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia. Na podstawie 250 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b oraz § 2 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu Sąd orzekł jak w pkt 2 . O odmowie przyznania zwrotu niezbędnych wydatków tytułem opłat pocztowych za korespondencję Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 15 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. e.o.