III SAB/Łd 10/19
PostanowienieWSA w Łodzi2019-05-27
Skład orzekający: Sędzia NSA Teresa Rutkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego jest dopuszczalna, gdy wyrok ten nie dotyczył bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, lecz uchylił decyzję organu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania?Ratio decidendi
Skarga o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli wyrok, którego wykonania dotyczy skarga, nie dotyczył bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie ze zmienionym art. 154 § 1 PPSA, możliwość wniesienia takiej skargi istnieje wyłącznie w przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.Stan faktyczny
Skarżący M. M. wniósł skargę o wymierzenie grzywny organowi A w O. za niewykonanie wyroku WSA w Łodzi z dnia 23 października 2018 r. sygn. III SA/Łd 647/18. Wyrok ten dotyczył skargi na informację o nieuwzględnieniu protestu po ponownej weryfikacji oceny operacji, a sąd stwierdził naruszenie prawa i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ wniósł o oddalenie skargi. Po wezwaniach do wyjaśnienia, skarżący podtrzymał swoje stanowisko o popieraniu skargi, wskazując na niepełne wykonanie wyroku. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 27 maja 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. o wymierzenie grzywny A w O. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 października 2018 roku sygn. III SA/Łd 647/18 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. d.j.
M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wymierzenie grzywny A w O. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 października 2018 roku sygn. III SA/Łd 647/18. Sprawę zarejestrowano pod sygn. III SA/Łd 322/19.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2019 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy popiera skargę skoro, jak wynika z odpowiedzi na skargę i załączonych akt, wniosek skarżącego został poddany ponownej ocenie w dniu 7 lutego 2019 r., a pismem z 13 lutego 2019 r. skarżący został poinformowany o wynikach ponownej oceny.
W piśmie z 23 kwietnia 2019 r. skarżący wyjaśnił, że popiera wniesioną skargę.
Następnie kolejnym zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2019 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy pismo z dnia 11 kwietnia 2019 r. ,,skarga o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku WSA z dnia 23 października 2018 roku (sygn. akt III SA/Łd 647/18)" stanowi kolejną, nową skargę w sprawie, czy jest to jedynie uzupełnienie treści skargi z dnia 27 lutego 2019 r. zarejestrowanej w sądzie pod sygn. III SA/Łd 322/19. Poinformowano, że w przypadku braku odpowiedzi Sąd uzna, że pismo uzupełnia skargę z 27 lutego 2019 r.
W piśmie z dnia 10 maja 2019 r. skarżący wyjaśnił, że nie widzi podstaw do wycofania wniosku, ponieważ wyrok nie został w pełni wykonany.
Zarządzeniem z dnia 16 maja 2019 r. uznano, że przedmiotowa skarga dotyczy niewykonania wyroku w sprawie o sygn. III SA/Łd 647/18, zakreślono sprawę w repertorium SA i wpisano do repertorium SAB pod sygn. III SAB/Łd 10/19.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 t.j. ze zm.)w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2).
W rozpoznawanej sprawie wniesiona skarga dotyczy niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 października 2018 r. sygn. III SA/Łd 647/18. Wyrokiem tym w sprawie ze skargi M. M. na informację A w O. z dnia 2 lipca 2018 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu po ponownej weryfikacji oceny operacji "Założenie działalności gospodarczej z branży usług IT na terenach wiejskich" Sąd stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez A w O. oraz zasądził na rzecz skarżącego kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że intencją skarżącego w obecnie wniesionej skardze jest wymierzenie grzywny organowi za niewykonanie wyroku w sprawie III SA/Łd 647/18. Wskazuje na to treść skargi oraz w sposób jednoznaczny pism skarżącego z 23 kwietnia 2019 r. i 10 maja 2019 r. Warto również zaznaczyć, że skarżący nie próbował zmodyfikować swojego żądania na dalszych etapach postępowania. Wobec powyższego Sąd uznał, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, bowiem przedmiotem wyroku tutejszego Sądu z dnia 23 października 2018 r. nie była bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez A w O., lecz skarga na informację dotyczącą nieuwzględnienia protestu po ponownej weryfikacji oceny operacji.
Wyjaśnić trzeba, że z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Zmieniła ona między innymi treść art. 154 § 1 p.p.s.a., który w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. stanowił, że: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Od dnia 15 sierpnia 2015 r. przepis ten, zgodnie z art. 1 pkt 42 lit. a ustawy nowelizującej stanowi natomiast, że: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". W nowym brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. ustawodawca w art. 154 § 1 p.p.s.a. ograniczył zatem możliwości wniesienia skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Jedynym przypadkiem, w którym złożenie takiej skargi jest dopuszczalne w świetle art. 154 § 1 p.p.s.a. jest niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z dotychczasowego zakresu art. 154 p.p.s.a. wyłączono kwestie dotyczące bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku między innymi uchylającym zaskarżony akt.
Zmiana art. 154 § 1 p.p.s.a. weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r., co spowodowało, że po tej dacie nierozpoznane skargi na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności stają się niedopuszczalne, co w konsekwencji powinno skutkować ich odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 659).
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę jak nieodpuszczalną.
d.j.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło