III SAB/Łd 11/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. skargi P. T. na bezczynność Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. w przedmiocie nieprzekazania skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanawia : odrzucić skargę D.T. W dniu 19 maja 2010 r. P. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. polegającą na nieprzekazaniu do sądu jego skarg z 19 lutego 2010 r. dotyczących bezczynności organu w sprawie wydania decyzji o wstrzymaniu wypłaty stypendium doktoranckiego oraz niewydania decyzji w sprawie przyznania stypendium za wyniki w nauce. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Medycznego w Ł. wniósł o jej oddalenie i o umorzenie postępowania. Uzasadniając oświadczył, iż skargi P. T. z dnia 19 lutego 2010 r. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 23 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie było niedopuszczalne. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W świetle powyższego sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (patrz: T Woś, H. Knysiak – Molczyk. M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 86). Jeżeli zatem określony akt lub czynność pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy), to sądy administracyjne nie mają również kompetencji do rozpoznania skarg na niepodjęcie takiego aktu lub czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest więc istnienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu. Przy czym nie zawsze działania lub brak działań organów administracji publicznej objęte będą kognicją sądów administracyjnych. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. polegającą na nieprzekazaniu do sądu jego skarg z 19 lutego 2010 r. dotyczących bezczynności organu w sprawie wydania decyzji o wstrzymaniu wypłaty stypendium doktoranckiego oraz niewydania decyzji w sprawie przyznania stypendium za wyniki w nauce. Obowiązek przekazania przez organ wniesionej, za jego pośrednictwem, skargi wynika z art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do treści powołanego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przekazanie skargi jest zatem określoną czynnością procesową w ramach postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze nie sposób uznać, że przekazanie przez organ skargi do sądu administracyjnego mieści się w katalogu aktów i czynności, określonych w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Stąd za niedopuszczalną uznać należy skargę na bezczynność organu polegającą na nieprzekazaniu skargi do sądu administracyjnego. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego Z tych przyczyn, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. D.T.