III SAB/Łd 11/13

Dnia 16 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Ł. w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. D.T. W dniu 25 marca 2013 r. J. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Ł. w przedmiocie wymeldowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącego do wykazania wyczerpania trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi J.O. jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Ł. w przedmiocie wymeldowania. W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowany był wystąpić z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Podkreślenia wymaga, że warunek zawarty w art. 52 § 2 p.p.s.a. tj. wyczerpanie środków zaskarżenia rozumiany być powinien w postępowaniu na przewlekłe prowadzenie postępowania jako złożenie środka prawnego w postaci zażalenia przewidzianego w treści art. 37 § 1 k.p.a. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od przyjętego przez organ stanowiska, uznającego zasadność bądź też niezasadność zażalenia. W myśl art. 17 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są: w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej; w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie; w stosunku do innych organów administracji publicznej niż wymienione wyżej - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Uznać zatem należy, iż w niniejszej sprawie skarżący powinien był się zwrócić do ministra właściwego do spraw administracji publicznej. Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącego do wykazania wyczerpania trybu, o którym mowa w treści art. 37 § 1 k.p.a. Skarżący odebrał to wezwanie w dniu 22 kwietnia 2013 r., zatem termin 7-dniowy upłynął bezskutecznie w dniu 29 kwietnia 2013 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu z dnia 10 kwietnia 2013 r., co powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Jednocześnie stwierdzić należy, że z akt administracyjnych nie wynika, aby skarżący takie zażalenie składał. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. D.T.