III SAB/Łd 11/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Janusza Furmanka po rozpoznaniu 27 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji o skreśleniu z listy studentów postanawia odrzucić skargę III SAB/Łd 11/17 Uzasadnienie Pismem z 7 maja 2017 r. P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane "Skarga na decyzję Dziekana WF UŁ o skreśleniu z listy studentów kierunku Kulturoznawstwo, specjalność Filmoznawstwo z dnia 15 XI 2016 r.". Pismo potraktowane zostało jako skarga na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w sprawie nierozpoznania odwołania od decyzji o skreśleniu z listy studentów. Wezwaniem z 5 czerwca 2017 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez wskazanie wyczerpania przed wniesieniem skargi trybu z art. 37 § 1 k.p.a., tj. złożenia do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy terminie. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu 26 czerwca 2017 roku. Skarżący nie wykonał powyższego wezwania, pomimo upływu zakreślonego w nim terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a]. Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 9 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć m.in. bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się przy tym, że bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej. Z treści skargi złożonej w niniejszej sprawie można wnosić, że skarżący oczekuje od organu podjęcia działań w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji o skreśleniu z listy studentów. Wskazać w związku z tym należy, że zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a. skargę, a więc także skargę na bezczynność organu, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przez organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie zaś środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Art. 37 § 1 k.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie i wezwanie do usunięcia naruszenia prawa mają szczególny charakter, gdyż kwestionują jedynie pewien stan faktyczny i prawny wywołany, zdaniem strony, opieszałością organu. Dla skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu (w tej sprawie Rektora Uniwersytetu [...]) konieczne było wcześniejsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane do tego organu. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. było warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność. Ponieważ skarżący nie wykazał, że takowe wezwanie wystosował uznać w związku z tym należało, że nie został niewyczerpany tryb zaskarżenia z art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi, a tym samym zachodzi niedopuszczalność skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a, co skutkuje odrzuceniem skargi. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w postanowieniu. e.o.