III SAB/Łd 126/22
PostanowienieWSA w Łodzi2022-10-13
Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na interpelację radnego mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Interpelacja radnego nie podlega rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 PPSA, a odpowiedź na nią ma charakter informacyjny, nie przyznając uprawnień ani nie nakładając obowiązków. W związku z tym skarga na przewlekłość w tym zakresie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący, będąc radnym i przewodniczącym komisji, złożył interpelację do starosty w sprawie korzystania z pojazdów służbowych i delegacji służbowych. Po upływie 14 dni i wysłaniu ponaglenia, nie otrzymał odpowiedzi. Wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez starostę. Organ domagał się odrzucenia lub oddalenia skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 13 października 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 13 października 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Starostę [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na interpelację radnego postanawia: odrzucić skargę.
M. S. (dalej: skarżący) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Starostę [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na interpelację radnego w osobie skarżącego, którą to interpelację złożył jako Przewodniczący Komisji Zdrowia, Rodziny i Spraw Społecznych, Radny [...].
W odpowiedzi na skargę organ domagał się jej odrzucenia, ewentualnie jej oddalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast w myśl art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Oprócz kontroli działalności administracji publicznej w sprawach skarg wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Z przytoczonych przepisów wynika, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały w nich wymienione. Dodać jeszcze trzeba, że przewidziana w tych przepisach skarga na przewlekłość jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. W konsekwencji, skarga na przewlekłość organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, należy przypomnieć, że M. S., będąc Radnym [...], a także Przewodniczącym Komisji Zdrowia, Rodziny i Spraw Społecznych, wniósł skargę na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Starostę [...] w zakresie nieudzielenia odpowiedzi na interpelację skarżącego. Nie ulega wątpliwości, że chodzi o interpelację radnego złożoną 13 lipca 2022 r. w sprawie korzystania z pojazdów służbowych oraz delegacji służbowych członków Zarządu [...]. Do momentu wniesienia skargi do sądu skarżący nie otrzymał odpowiedzi na złożoną interpelację. 16 sierpnia 2022 r. skarżący wysłał w tej sprawie ponaglenie, które do momentu złożenia skargi do sądu również pozostało bez odpowiedzi. W ocenie sądu, nie może być wątpliwości, że wskazane pismo skarżącego stanowi interpelację radnego w rozumieniu art. 21 ust. 9 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 528 ze zm., dalej u.s.p.). Świadczy o tym zarówno jego nazwa, treść, oznaczenie nadawcy i adresata, jak i powołane okoliczności faktyczne. W związku z tym należy wskazać, że art. 21 ust. 12 u.s.p. określa termin i formę udzielenia odpowiedzi na zgłoszone zapytania lub interpelacje. Zgodnie z tym przepisem, interpelacje i zapytania składane są na piśmie do przewodniczącego rady, który przekazuje je niezwłocznie staroście. Starosta lub osoba przez niego wyznaczona jest zobowiązana udzielić odpowiedzi na piśmie nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania interpelacji lub zapytania. Przepis art. 21 u.s.p. nie wskazuje żadnej sankcji w przypadku, gdyby starosta ten termin naruszył. Jest to zatem termin o charakterze instrukcyjnym.
Tymczasem, jak już wyżej wskazano, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Skarga na przewlekłość jest więc dopuszczalna tylko wówczas, gdy istnieje przepis prawa zobowiązujący organ do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. bądź określonego zachowania w postępowaniu administracyjnym czy podatkowym (o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.), zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej.
Skarga M. S. nie mieści się w granicach właściwości sądów administracyjnych określonej w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. W szczególności interpelacja radnego nie podlega rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy p.p.s.a., gdyż na interpelację odpowiada się pismem, zatem jej rozpatrzenie nie wymaga wydania władczego rozstrzygnięcia w postaci decyzji administracyjnej czy postanowienia, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., lub podjęcia innego aktu czy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Odnośnie do wskazanych "innych aktów lub czynności" podlegających kontroli sądu administracyjnego trafnie podnosi się w orzecznictwie, że muszą one spełniać następujące warunki: nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, powinny mieć charakter publicznoprawny, być skierowane do indywidualnego podmiotu oraz dotyczyć jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ten ostatnio wymieniony warunek oznacza, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (v. NSA w postanowieniu z 11 grudnia 2007 r., sygn. akt II GSK 265/07, CBOSA). Z powyższego wynika, że ewentualne pisma Starosty [...], które stanowiłyby odpowiedź na interpelację radnego, jako że w swej treści nie przyznają adresatowi uprawnień i nie nałożą na niego żadnych obowiązków oraz nie będą wyrazem władczego działania organu, a będą mieć jedynie walor informacyjny, nie stanowiłyby czynności z zakresu administracji publicznej podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Skoro do skargi na interpelację radnego nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, to również skargę na przewlekłość organów w tym zakresie należy uznać za niedopuszczalną.
W konsekwencji sąd uznał, że skarga M. S. nie należy do właściwości sądu administracyjnego i dlatego podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
eo
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło