III SAB/Łd 13/06

Dnia 5 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym skargi A.K. i P.K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie nierozpoznania podania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A.K. i P.K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie nierozpoznania podania. W skardze tej wskazali, iż wniesione przez nich do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. podanie z dnia 29.01.2006 r. powinno zostać rozpatrzone. Dotyczy ono bowiem niezgodnych z prawem działań Wójta Gminy I., który do dnia dzisiejszego nie przesłał im decyzji wydanych w ich sprawie. Podnieśli także, iż przekazanie ich sprawy winno się odbyć zgodnie z art. 65 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o odrzucenie skargi. Wyjaśniło przy tym, iż wystąpienie skarżących dotyczy spowodowanie udostępnienia im aktów organów gminy w przedmiocie lokalu mieszkalnego nabytego w drodze umowy cywilnej. Zawiera ono elementy skargi przewidzianej w art. 227 k.p.a. i stanowi jednocześnie wyraz wezwania – zdyscyplinowania organu gminy w zakresie udostępnienia skarżącym żądanych aktów dotyczących sprawy o charakterze cywilnoprawnym, niepodlegającej załatwieniu w drodze postępowania administracyjnego – art. 1 pkt 1 k.p.a. Dodał także, iż według posiadanej wiedzy na skutek powyższego wystąpienia Wójt Gminy I. udzielił skarżącym wyjaśnień i przekazał im akty wskazane w tym wystąpieniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podkreśliło przy tym, iż przekazanie ww. wystąpienia nie jest aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), a zatem nie daje podstawy do wniesienia skargi do Sądu. W kwestii zarzutu bezczynności wyjaśniło zaś, iż w sprawie tej bezczynność nie zachodzi, a droga sądowa w tym przedmiocie (art. 3 § 2 pkt 8 ww. ustawy), służy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. W oparciu o powyższe ustalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło, iż skoro przekazanie wystąpienia skarżących Wójtowi Gminy, ze względu na dokonaną kwalifikację, nie ma charakteru aktu i czynności, o których mowa w powyższych przepisach, a nadto jest ono skargą ujętą w dziale VIII k.p.a., co wyłącza zastosowanie art. 65 § 1 k.p.a., nie objętą z kolei skargą do Sądu, to skarga na działanie i bezczynność Kolegium Odwoławczego, w świetle przywołanych przepisów, nie znajduje podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej p.p.s.a., skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść, gdy organ ten – w przewidzianym przepisami terminie – nie wyda któregokolwiek z aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. W świetle postanowień art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. do aktów tych w szczególności należą: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak wynika ze stwierdzeń skargi, działania prawne skarżących zmierzały do zdyscyplinowania organu gminy w zakresie udostępnienia im żądanych aktów dotyczących sprawy o charakterze cywilnoprawnym, tj. dotyczących umowy najmu lokalu mieszkalnego i wykupu tego lokalu. Istota skargi sprowadza się zatem do oceny nagannego, zdaniem skarżących, zachowania (bezczynności i działania) Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w związku z pismem skarżących (podaniem) z dnia 13.02.2006 r. Oznacza to więc, iż wypełnia ona znamiona skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wyjaśnić przy tym należy, iż skarga wniesiona do organu w trybie powołanego art. 227 k.p.a. uruchamia samodzielne jednoinstancyjne postępowanie uproszczone, kończące się czynnością materialnotechniczną zawiadomienia skarżącego o załatwieniu skargi (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2004, s. 817). Postępowanie to toczy się w trybie przepisów o postępowaniu skargowym, zawartych w dziale VII k.p.a. Powołany na wstępie art. 3 p.p.s.a. wymienia sprawy, w których może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Rozpatrzenie skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a., jak wyżej wskazano, następuje w formie zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Forma ta nie należy do katalogu działań oraz bezczynności organów administracji publicznej wskazanych w powołanym wyżej art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Co w konsekwencji oznacza, iż akty dotyczące załatwienia tak rozumianych skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. W oparciu o powyższe ustalenia uznać więc należało, iż sprawa będąca przedmiotem skargi A.K. i P.K. nie została objęta zakresem kognicji sądu administracyjnego i z tego względu skargę jako niedopuszczalną odrzucić. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.