III SAB/Łd 13/11

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. N. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach postanawia przyznać skarżącemu W. N. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata R.A. III SAB/Łd 13/11 Uzasadnienie Pismem z dnia 25 stycznia 2011 r. W. N. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Następnie w dniu 13 kwietnia 2011 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną J. N. Na dochody gospodarstwa domowego składają się świadczenia emerytalne skarżącego i jego żony w łącznej wysokości 2.532,77 zł brutto. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Nie jest właścicielem domu ani mieszkania, jak przy tym wyjaśnił zamieszkuje wraz z żoną w mieszkaniu wnuka. Nadmienił także, że choruje na zakrzepicę nóg, a jego żona leczy się kardiologicznie, co powoduje wysokie wydatki na leki. Wyjaśnił również, że pokrywa w części koszty związane z opłatami z tytułu energii elektrycznej, wody, gazu i ogrzewania. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowią jedynie świadczenia emerytalne skarżącego i jego żony w łącznej wysokości 2.532,77 zł brutto, co daje średniomiesięcznie ok. 1255 zł brutto na jednego członka rodziny. Skarżący nie osiąga żadnych innych dochodów, nie posiada także zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Ponosi natomiast niewątpliwie wysokie wydatki związane z kosztami leczenia i zakupu leków. Ponosi również częściowe koszty związane z utrzymaniem mieszkania wnuka u którego zamieszkuje wraz z żoną, wobec faktu, iż sam nie posiada własnego lokum. Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.