III SAB/Łd 13/26

PostanowienieWSA w Łodzi2026-03-25

Skład orzekający: Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu przez stronę skarżącą, która wypowiedziała pełnomocnictwo, jest skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za skuteczne. Stwierdzono, że cofnięcie skargi na bezczynność organu nie narusza prawa ani nie prowadzi do utrzymania w mocy wadliwego aktu, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 PPSA uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 60 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Następnie skarżąca wypowiedziała pełnomocnictwo i cofnęła skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne i zwrócono skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 25 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. A. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz S. B. A. kwotę 100,- (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 29 stycznia 2026 roku pod pozycją 423. ak S. B. A., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność, ewentualnie o jej oddalenie. W piśmie z 10 marca 2026 r. skarżąca wypowiedziała pełnomocnictwo. Z kolei w piśmie z 13 marca 2026 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. W odpowiedzi na zarządzenie z 2 marca 2026 r. wzywające do uzupełnienia braku formalnego skargi pełnomocnik skarżącej, w piśmie z 13 marca 2026 r., wyjaśnił, że skarżąca nie ma nadanego numeru PESEL, skarżąca legitymuje się paszportem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 § 2 i w zw. z art. 60 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne (pkt 1 postanowienia). O zwrocie wpisu w kwocie 100 zł sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 postanowienia). ak

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło