III SAB/Łd 14/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Asesor WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.Z., A.K. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie niewydania decyzji o przydziale lokalu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 22 kwietnia 2005 r. R.Z. i A.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie niewydania decyzji o przydziale lokalu zamiennego przy ul. A 23 G- H nr 30 w Ł. Prezydent Miasta Ł. wnosił o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że skarżącym przedstawiono kilka propozycji lokali zamiennych, ale żadnej z nich nie przyjęli. Ponadto wyjaśnił, że wskazany przez skarżących lokal przy ul. A przeznaczony został dla rodziny będącej w trudniejszej sytuacji i o większych potrzebach mieszkaniowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwość i zakres działania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika z art. 3, art. 13 i art. 14 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270). Zgodnie z art. 3 § 2 cyt. ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie: 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; [...]; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W niniejszej sprawie nie został wydany żaden akt mieszczący się w wyżej wskazanym katalogu spraw należących do kognicji sądu administracyjnego. Przydział lokalu mieszkalnego, wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy, następuje w drodze umowy najmu. Umowa najmu jest stosunkiem obligacyjnym, z którego wynika status najemcy. Umowa ta uregulowana została w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) oraz w ustawie dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie prawa lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266). Postępowanie o ustalenie stosunku najmu nie ma charakteru sprawy administracyjnoprawnej, lecz ma charakter cywilnoprawny. W niniejszej sprawie spór dotyczący zawarcia umowy najmu lokalu przy ul. A 23 G- H nr 30, a więc skarżący swych praw winni dochodzić przed sądem powszechnym, który rozstrzyga spory cywilne. Sąd administracyjny nie jest bowiem właściwy w sprawach należących do właściwości innych sądów. A zatem skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie zobowiązania do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego należało uznać za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej wyżej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.