III SAB/Łd 14/11

Dnia 18 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie odpowiedzi na pismo dotyczące przeniesienia przychodni zdrowia psychicznego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 31 stycznia 2011 roku P. W. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie odpowiedzi na pismo dotyczące przeniesienia przychodni zdrowia psychicznego. W odpowiedzi na skargę z dnia 3 marca 2011 roku Prezydent Miasta Ł. działając na podstawie 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), [zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a.], wniósł o odrzucenie skargi. Zarządzeniem z dnia 15 marca 2011 roku sędzia sprawozdawca wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpał tryb postępowania, o którym mowa w art. 52 p.p.s.a, tj. że złożył zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. do organu administracji publicznej wyższego stopnia zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a., wzywając jednocześnie do nadesłania odpisu zażalenia i odpowiedzi organu administracji publicznej wyższego stopnia, pouczając o treści art. 52 p.p.s.a. oraz art. 37 k.p.a. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu, zgodnie z jego żądaniem za pośrednictwem telefaksu w dniu 16 marca 2011 roku. W piśmie z dnia 17 marca 2011 roku, nadanym w tym samym dniu za pośrednictwem poczty elektronicznej, zatytułowanym "wniosek" skarżący w związku z wezwaniem z dnia 16 marca 2011 roku wskazał, "że oczekuje na uzupełnienie korespondencji w postaci przesłania Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 marca 2011 roku". Nie wykazał natomiast, iż przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi wyczerpał tryb, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy). W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie odpowiedzi na pismo dotyczące przeniesienia przychodni zdrowia psychicznego. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy, w myśl których skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzję, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa i pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dotyczy to zatem sytuacji gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył postępowania w terminie wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Wskazać jednak należy, że skarga na bezczynność organu może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy załatwiania spraw w postępowaniu jurysdykcyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a i dopiero przekroczenie tych terminów (ewentualnie terminów szczególnych lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a) oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego po uprzednim wyczerpaniu trybu, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 k.p.a na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarżący pomimo wezwania Sądu do wykazania, czyli przedstawienia dowodów potwierdzających wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługiwały w postępowaniu administracyjnym nie wykazał, że przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Miasta Ł., złożył zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania trybu środków zaskarżenia, o których mowa w art. 37 § 1 k.p.a., Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił. a.ł.