III SAB/Łd 14/25

Dnia 23 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. K. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. 29 kwietnia 2025 r. G. S., działając w imieniu V. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na skargę bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 28 maja 2025 r. G. S. została wezwana do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że należy do kręgu podmiotów wskazanych w art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a., w terminie 7 dni pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego. W związku z brakiem odpowiedzi na powyższe wezwanie postanowieniem z 30 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił dopuszczenia G. S. do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika skarżącego. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 30 lipca 2025 r. skarżący V.K. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym albo nadesłanie lub złożenie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w powyższym zakresie skarżący otrzymał 11 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skarga winna czynność zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a p.p.s.a.). Zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym albo nadesłanie lub złożenie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi. Ze skargi wynikało bowiem, że została podpisana przez G. S., której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 30 lipca 2025 r. odmówił dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika skarżącego. Pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2025 r. Pismo zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niewykonania obowiązku w powyższym zakresie. Ustawowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 18 sierpnia 2025 r. We wskazanym terminie skarżący nie podpisał skargi ani nie nadesłał i nie złożył jej podpisanego egzemplarza. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. e.o.