III SAB/Łd 20/08

Dnia 25 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę. TG W dniu 26 maja 2008 roku Z. P. wniósł skargę na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. polegającą na odmowie wszczęcia postępowania w sprawie choroby zawodowej. Zarządzeniem z dnia 17 lipca 2008 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi poprzez wykazanie wyczerpania przed wniesieniem skargi trybu z art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 22 lipca 2008 roku. Z. P. nie wykonał zarządzenia w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cytowanej ustawy). Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Uznając zażalenie za uzasadnione, wyżej wymieniony organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (art. 37 § 2 k.p.a.). Jak na wstępie wskazano w dniu 26 maja 2008 roku skarżący wniósł skargę na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. Stosownie do treści art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 ze zm.) w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest w stosunku do państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego - Główny Inspektor Sanitarny. Skarżący nie wykonał wezwania Sądu z dnia 17 lipca 2008 roku, co uzasadnia przyjęcie, że przed wniesieniem skargi do Sądu Z. P. nie wyczerpał trybu z art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym nie dopełnił warunku dopuszczalności skargi wskazanego w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w postanowieniu. TG