III SAB/Łd 20/11

Dnia 10 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. O. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Ł. w przedmiocie odmowy zwrotu kary pieniężnej p o s t a n a w i a : 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej – P. O. kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego, zaksięgowanego w dniu 17 maja 2011 roku pod poz. 1775. W dniu 29 marca 2011 roku P. O. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Ł. w przedmiocie odmowy zwrotu kary pieniężnej W odpowiedzi na skargę z dnia 20 kwietnia 2011 roku [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w Ł. wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia 15 marca 2011 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez uiszczenie wpisu sądowego oraz wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpał tryb postępowania, o którym mowa w art. 52 p.p.s.a, tj. że złożył zażalenie na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Ł. do organu administracji publicznej wyższego stopnia zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 10 maja 2011 roku. W piśmie procesowym z dnia 12 maja 2011 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu skarżący wyjaśnił, że "wyczerpał wszystkie możliwe środki aby odzyskać nadpłatę. Zażalenia na niezałatwienie sprawy nie mógł złożyć, ponieważ organ administracji nie wydał postanowienia na które służyło zażalenie". W załączeniu skarżący przedstawił dwa wezwania do zapłaty z dnia 9 lutego 2011 roku oraz z dnia 4 marca 2011 roku skierowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Ł. oraz dwie odpowiedzi na wezwania udzielone w dniu 2 i 17 marca 2011 roku przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – [zwanej dalej w skrócie –p.p.s.a.] wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.). W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Ł. w przedmiocie odmowy zwrotu kary pieniężnej Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., w myśl których skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzję, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa i pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dotyczy to zatem sytuacji gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył postępowania w terminie wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Wskazać jednak należy, że skarga na bezczynność organu może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy załatwiania spraw w postępowaniu jurysdykcyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a. i dopiero przekroczenie tych terminów (ewentualnie terminów szczególnych lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a.) oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego po uprzednim wyczerpaniu trybu, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarżący pomimo wezwania Sądu do wykazania, czyli przedstawienia dowodów potwierdzających wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługiwały w postępowaniu administracyjnym nie wykazał, że przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na niezałatwienie sprawy w terminie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Ł., złożył zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak wynika z nadesłanych dokumentów skarżący pismami z dnia 9 lutego 2011 roku i 4 marca 2011 roku występował do [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Ł. z żądaniem zwrotu kwoty pobranej tytułem kary pieniężnej. Wśród załączonych dokumentów nie ma jednak zażalenia złożonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Głównego Inspektora Transportu Drogowego na niezałatwienie sprawy w terminie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Ł., a wniesienie takiego zażalenia jest warunkiem wyczerpania trybu przed wniesieniem skargi do sądu na bezczynność organu. W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania trybu środków zaskarżenia, o których mowa w art. 37 § 1 k.p.a., Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.ł.