III SAB/Łd 22/07

Dnia 5 lipca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2007 r. sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. w przedmiocie braku wydania decyzji administracyjnej dotyczącej przyznania pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszowi na uzyskanie lokalu mieszkalnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Wnioskiem z dnia 19 lipca 2005 r. S. K. zwrócił się do Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. o udzielenie mu pomocy finansowej na spłatę kredytu, który zaciągnął w celu nabycia własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się w O. przy ulicy A. Pismem z dnia 16 sierpnia 2005 r. nr [...] wnioskodawca został poinformowany przez Zastępcę Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł., iż ze względu na brak środków finansowych przeznaczonych na pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego dla funkcjonariuszy Aresztu Śledczego w Ł. , jego wniosek w tej sprawie zostanie rozpatrzony po ich uzyskaniu. Pismem z dnia 20 września 2006 r. S. K. zwrócił się do Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. z zapytaniem o termin załatwienia jego sprawy. Pismem z dnia 19 października 2006 r. nr [...] S. K. został poinformowany, iż wnioski o uzyskanie pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego rozpatrywane są zgodnie z § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 132, poz. 1235 ) t.j. w kolejności ich składania zgodnie z rejestrem prowadzonym przez jednostkę organizacyjną Służby Więziennej. Jednocześnie poinformowano, iż zakończenie postępowania administracyjnego w tej sprawie będzie skutkowało wydaniem decyzji o przyznaniu pomocy finansowej. Pismem z dnia 2 listopada 2006 r. S. K. wniósł zażalenie do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. z uwagi na niewydanie w ustawowo zakreślony terminie decyzji w sprawie przyznania mu pomocy finansowej. Pismem z dnia 23 grudnia 2006 r. nr [...] Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w Ł. poinformował S. K. o tym, iż postępowanie w sprawie pomocy na uzyskanie lokalu mieszkalnego prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U.00.98.1071 ze zm.), przy uwzględnieniu terminów określonych w rozdziale 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, uregulowań zawartych w ustawie z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (t.j.02.207.1761 ze zm.) oraz przepisów wykonawczych wydanych na tej podstawie. Zgodnie bowiem z § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego - rozpatrzenie wniosków o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego następuje w kolejności ich składania, co z kolei związane jest z zapewnieniem środków finansowych na zrealizowanie przyznanego świadczenia. W związku z powyższym uznał wniesione zażalenie za bezzasadne. W dniu 15 marca 2007 r. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. w przedmiocie odmowy wydania decyzji administracyjnej dotyczącej przyznania pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszowi na uzyskanie lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego wnosząc o odrzucenie skargi podniósł, iż w dniu 16 sierpnia 2005 r. funkcjonariusz otrzymał od Dyrektora Aresztu Śledczego zawiadomienie, że ze względu na brak środków finansowych przeznaczonych na pomoc finansową jego wniosek w tej sprawie zostanie ponownie rozpatrzony po ich uzyskaniu. Skarżący nie zgadzając się z taką formą rozpatrzenia jego wniosku napisał w dniu 20 września 2006 r. skargę do Dyrektora Aresztu Śledczego, w odpowiedzi na którą został ponownie poinformowany, iż jego wniosek zostanie ponownie rozpatrzony po uzyskaniu środków finansowych przeznaczonych na realizację uprawnień mieszkaniowych funkcjonariuszy. Dyrektor Aresztu Śledczego zaznaczył, iż każdorazowo jego odpowiedzi były udzielane w terminie 30 dni, określonym w art. 30 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dyrektor ponadto wyjaśnił, iż podstawą materialną do wydawania decyzji przez organ są przepisy materialnego prawa administracyjnego, a z treści art. 90 ustawy o Służbie Więziennej oraz z wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych nie wynika, aby w sytuacji gdy rozpatrzenie wniosków o przyznanie pomocy następuje w kolejności ich składania, zgodnie z rejestrem prowadzonym przez jednostkę organizacyjną Służby Więziennej (§ 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 czerwca 2003r. w sprawie pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego), informowanie o terminie załatwienia wniosku o taką pomoc następuje w drodze decyzji administracyjnej. Wobec czego powyższa skarga jako niedopuszczalna powinna zostać odrzucona. Pismem z dnia 19 czerwca 2007 r. Zastępca Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. poinformował, iż decyzją z dnia [...] nr [...] którą załączył do tego pisma, została przyznana S. K. pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w wysokości 12.819,50 zł. Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2007 r. skarżący został wezwany do wypowiedzenia się w terminie 3 dni, czy w związku z wyżej wymienioną decyzją z [...] cofa skargę, czy też nadal ją podtrzymuje. W piśmie z dnia 23 czerwca 2007 r. S. K. oświadczył, iż z uwagi na wydanie decyzji przyznającej mu pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie z treścią art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – powołanej dalej jako p.p.s.a. (Dz.U. nr 153 poz.1270 ze zm) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest czynnością procesową przez którą skarżący rezygnuje z postępowania przed sądem administracyjnym a tym samym z rozpoznania wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż oświadczenie woli skarżącego o cofnięciu skargi nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. S. K. cofnął skargę, gdyż Dyrektor Aresztu Śledczego w Ł. wydał w dniu [...] decyzję nr [...] przyznającą mu pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Mając to na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt.1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.