III SAB/Łd 23/13

PostanowienieWSA w Łodzi2013-07-10

Skład orzekający: Janusz Furmanek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w przedmiocie rozpatrywania skarg i wniosków mieści się w kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w przedmiocie rozpatrywania skarg i wniosków jest niedopuszczalna, ponieważ czynności Prezesa Sądu Apelacyjnego, jako sądu powszechnego, nie należą do czynności z zakresu administracji publicznej i tym samym nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. W związku z tym, sąd administracyjny odrzuca taką skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w Ł. w przedmiocie rozpatrywania wnoszonych skarg i wniosków. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ czynności Prezesa Sądu Apelacyjnego nie mieszczą się w zakresie kognicji sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Janusza Furmanka po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w Ł. w przedmiocie rozpatrywania wnoszonych skarg i wniosków postanawia odrzucić skargę R.A. III SAB/Łd 23/13 Uzasadnienie Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w Ł. w przedmiocie rozpatrywania wnoszonych skarg i wniosków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a]. Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych spawach -pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Z treści przedmiotowej skargi wynika, iż Z. S. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w Ł. w sprawie rozpatrywania wnoszonych skarg i wniosków. Stanowisko skarżącego określające w ten sposób przedmiot skargi jest dla Sądu wiążące. Zdaniem Sądu, skarga Z. S. jest niedopuszczalna, ponieważ nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Czynności Prezesa Sądu Apelacyjnego, a więc sądu powszechnego, w przedmiocie skierowania sprawy do rozpoznania na rozprawie, czy skierowania na posiedzenie niejawne niezależnie od oceny, czy mają one charakter procesowy, czy też należą do zakresu administracji sądowej nie należą do czynności z zakresu administracji publicznej, a zatem nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (podobnie wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1048/10). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji o charakterze merytorycznym. Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. R.A.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło