III SAB/Łd 25/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. w przedmiocie przywrócenia statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. postanawia: odrzucić skargę. A. D. w dniu 13 czerwca 2016r. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. w przedmiocie przywrócenia statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III skarga ta została przekazana do organu celem sporządzenia na nią odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Urząd Pracy w Ł. wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając ten wniosek podniósł, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 p.p.s.a i nie wniósł zażalenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Z tego względu organ podnosi, iż skarga ta jest przedwczesna. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 14 lipca 2016r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że wyczerpał środek zaskarżenia na bezczynność, tj. że złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu wyższego stopnia (Wojewody [...]), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wyjaśnił, że dnia 25 lutego 2016r. złożył kierowanie do PUP pismo, w którym po raz pierwszy wnioskował o przywrócenie statusu osoby bezrobotnej. Pismo to było jak wyjaśnił konsekwencją jego odwołania z dnia 11 stycznia 2016r. Wobec braku reakcji PUP w maju złożył do Wojewody [...] skargę na bezczynność organu, nie posiada kopii tej skargi, gdyż wysłał ją pocztą za pośrednictwem PUP. Na skargę tą nie otrzymał odpowiedzi, co stało się przyczynkiem wniesienia skargi do sądu. Wniósł też o zwrócenie się do PUP względnie Wojewody [...] o nadesłanie tej skargi. Do pisma tego skarżący załączył odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o stwierdzeniu utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 10 grudnia 2015r. Zarządzeniem z dnia 5 września 2016r. Wojewoda [...] został wezwany do wyjaśnienia okoliczności złożenia przez skarżącego "skargi na bezczynność" PUP, a jeśli ją złożył do jej nadesłania w terminie 7 dni. W odpowiedzi na to wezwanie Wojewoda [...] – poza opisaniem przebiegu postępowania przed organami obu instancji w sprawie pozbawienia skarżącego statusu osoby bezrobotnej i wskazaniem na oddalenie przez WSA w Łodzi skargi na podjęte przez organy decyzje w tej sprawie, wyjaśnił, iż PUP mylnie przekazał Wojewodzie pismo skarżącego z dnia 8 czerwca 2016r., zatytułowane "skarga na bezczynność organu", skierowanie za pośrednictwem PUP do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wojewoda zgodnie z wolą skarżącego zwrócił je do PUP. Skarżący oprócz odwołania od decyzji PMŁ z dnia [...]. nie składał żadnych innych pism. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012r. poz. 210 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W analizowanej sprawie A. D. wniósł w dniu 13 czerwca 2016r. skargę na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy w Ł., datowaną na dzień 8 czerwca 2016r., w przedmiocie przywrócenia statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wynika to wprost z treści tej skargi, w której jako adresata skarżący wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, i PUP w Ł. jako organ pozostający w bezczynności, za pośrednictwem którego też złożył tę skargę. Z treści skargi wynika nadto, iż skarżący domaga się rozpoznania jego sprawy statusu bezrobotnego i przywrócenia prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wprost bowiem wskazuje, że pomimo upływu 5 miesięcy od decyzji Wojewody [...] o uchyleniu decyzji PUP o utracie statusu bezrobotnego, nadal nie przywrócono mu tego statusu, w systemie figuruje jako osoba nie posiadająca prawa do zasiłku. Decyzją, o której pisze skarżący zaś jest - co Sąd znana z urzędu (III SA/Łd 257/16) - decyzja Wojewody [...] z dnia [...]. Decyzja ta – będąca decyzją kasacyjną procesową – w wyniku rozpoznania skargi skarżącego przez WSA w Łodzi została uznana za zgodną z prawem. Po rozpoznaniu tej skargi Sąd ją wyrokiem z dnia 14 lipca 2016r., III SA/Łd 257/16, oddalił. Nie ma więc najmniejszych wątpliwości, iż zarzut bezczynności skarżący stawia PUP w Ł. jako organowi pierwszej instancji i zarzut ten dotyczy sprawy utraty statusu osoby bezrobotnej i związanych z nim świadczeń z Funduszu Pracy w związku z podjęciem decyzji kasacyjnej procesowej. Niemniej jednak skargę na tę bezczynność uznać należało za przedwczesną, gdyż została ona wniesiona pomimo nie wyczerpania trybu zaskarżenia, tj. pomimo ustawowego wymogu uprzedniego złożenia do organu wyższego stopnia – Wojewody [...], zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżący - pomimo wezwania Sądu do wykazania złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie – nie wykazał wyczerpania tego trybu przed wniesieniem skargi do Sądu. Skarżący co prawda w piśmie z dnia 11 sierpnia 2016r. wyjaśnił, że w maju 2016r. składał u Wojewody [...] skargę na bezczynność organu jednak nie posiada jej kopii, gdyż wysłał ją pocztą za pośrednictwem PUP, ale nie otrzymał na tę skargę odpowiedzi. Do pisma tego załączył natomiast odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o stwierdzeniu utraty statusu osoby bezrobotnej. To skarżący jako podmiot wszczynający postępowanie sądowoadministracyjne obowiązany jest wykazać dochowanie prawem przewidzianych wymogów formalnych. Powyższe nie może być jednak uznane za wykazanie wyczerpania wymaganego przepisami trybu zaskarżenia. Wymogu tego nie spełnia załączone do tego pisma odwołanie od decyzji z dnia [...]., gdyż jak wynika z jego jednoznacznej treści stanowi ono środek zaskarżenia od decyzji z dnia [...]., nie zaś zażalenie na bezczynność PUP w Ł. Co istotne odwołanie to zostało rozpoznane przez Wojewodę [...], czego dowodem jest decyzja z dnia [...]. Odwołanie to nie może być natomiast jednocześnie uznane za zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, gdyż inny jest cel i charakter obu tych środków zaskarżenia, a także inny jest przedmiot zaskarżenia i tryb ich rozpoznania. Wobec zawartej w piśmie skarżącego z dnia 11 sierpnia 2016r. sugestii złożenia "skargi na bezczynność organu" pocztą w PUP w Ł. Sąd przeprowadził postępowanie wyjaśniające na okoliczność wyczerpania trybu, mając na uwadze konstytucyjną zasadę prawa do sądu, sprzeciwiającą się pozbawieniu skarżącego w sposób nieuzasadniony prawa do rozpoznania jego sprawy przez Sąd. Jednak i to postępowanie nie wykazało złożenia do Wojewody [...] o przez skarżącego zażalenia na niezałatwienie sprawy bezczynności organu pierwszej instancji. Jak bowiem wynika z wyjaśnień Wojewody [...], zawartych w piśmie z dnia 13 września 2016r., PUP w Ł. w dniu 17 czerwca 2016r. mylnie przekazał pismo skarżącego z dnia 8 czerwca 2016r., zatytułowane "skarga na bezczynność organu", skierowane za pośrednictwem PUP do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, które to pismo Wojewoda odesłał do PUP w Ł., zaś skarżący oprócz odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. nie składał żadnych innych pism do Wojewody [...]. Nie zatem podstaw faktycznych do przyjęcia, iż skarżący wyczerpał tryb przed wniesieniem niniejszej skargi do sądu administracyjnego. Wobec nie wykazania przez skarżącego wyczerpania trybu zaskarżenia wniesiona w tej sprawie skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi przez Sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Odrzucenie skargi na tej podstawie nie stoi jednakże na przeszkodzie późniejszego jej wniesienia po wyczerpaniu trybu. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. e.o.