III SAB/Łd 26/15

Dnia 30 lipca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.M. na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta P. w przedmiocie: przydziału lokalu socjalnego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu M.M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. U.K. Postanowieniem z 11 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M.M. na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta P. w przedmiocie przydziału lokalu socjalnego. W dniu 3 lipca 2015 roku skarżący wystąpił ze skargą kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia, w której zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz uzasadnienia skargi kasacyjnej z 3 lipca 2015 roku wynika, że skarżący przebywa w zakładzie karnym i nie posiada żadnych środków, z których mógłby uiścić koszty procesu. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku) oraz ustanowienie radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku i skarga kasacyjna z 3 lipca 2015 roku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący przebywa w zakładzie karnym i nie posiada żadnych środków, z których mógłby uiścić opłaty sądowe oraz pokryć koszty pełnomocnika z wyboru. Uwzględniając powyższe, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. U.K.