III SAB/Łd 26/17

Dnia 15 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodnicząca Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2017 roku sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. III SAB/Łd 26/17 UZASADNIENIE Pismem z dnia 9 sierpnia 2017 r. J. S. działając na podstawie art. 50 §1, art. 52 § 1 i § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie złożonego przez niego odwołania z dnia 5 czerwca 2017 r. od doręczonej mu w dniu [...] propozycji pracy, zawierającej decyzję o zwolnieniu ze służby W ocenie strony skarżącej przedłożona mu propozycja pracy, wbrew stanowisku organu, jest decyzją administracyjną, od której skarżącemu przysługuje prawo wniesienia odwołania do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Z uwagi na powyższe strona skarżąca wniosła o uznanie przez sąd, iż doręczona skarżącemu propozycja stanowi w istocie decyzję o zwolnieniu skarżącego ze służby i nakazanie przekazania wniesionego odwołania, do rozpatrzenia organowi wyższej instancji, bądź też zobowiązanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. do rozpatrzenia wniesionego odwołania, w sytuacji, gdy sąd uzna ten organ za właściwy ku temu. Uzasadniając wniesioną skargę J. S. wskazał, iż w roku 1992 rozpoczął pełnić służbę w Służbie Celnej. Do lutego 2017 r. pełnił służbę w Urzędzie Celnym w P., na stanowisku specjalisty Służby Celnej, w stopniu aspiranta celnego. Z dniem 1 marca 29017 r. stał się funkcjonariuszem Służby Celno – Skarbowej. Dalej skarżący wskazał iż w wyniku wprowadzenia ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, w dniu [...] przedstawiono mu propozycję pracy w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w Ł. Urzędzie Celno – Skarbowym w P. Oddziale Celnym w P. na stanowisku kontrolera skarbowego. Skarżący pomimo kwestionowania legalności złożonej mu propozycji pracy, w dniu 31 maja 2017 r. zaakceptował przedstawione warunki, gdyż zmusiła go do tego aktualna sytuacja życiowa i osobista. Odmowa przyjęcia złożonej propozycji skutkowałaby bowiem, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem rozwiązaniem z nim stosunku pracy, z upływem 3 miesięcznego okresu, liczonego od miesiąca, w którym złożyłby świadczenie o odmowie przyjęcia propozycji pracy. Składając jednak oświadczenie o przyjęciu tych warunków zastrzegł, że będzie podejmować wszelkie kroki mające na celu pozostanie przy prawnie przysługującym statusie funkcjonariusza lub też jego odzyskanie. Strona wskazała także, iż kwestionując przedłożoną mu propozycję pracy ( stanowiąca w istocie zwolnienie ze służby) wniósł odwołanie, jednakże otrzymał od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. informacje, z której wynika, że przedłożona mu propozycja pracy nie jest decyzją administracyjną, a co za tym idzie nie przysługuje od niej odwołanie w trybie przepisów k.p.a. W związku z powyższym skarżący w dniu 7 lipca 2017 r. złożył do Szefa KAS zażalenie w trybie art. 37 §1 k.p.a., a następnie po otrzymaniu odpowiedzi na zażalenie, przedmiotową skargę. Dalej skarżący wskazał, iż złożona mu propozycja pracy ingeruje bezpośrednio w jego prawa, gdyż wpływa na nabyty przez niego, w drodze decyzji administracyjnej, status funkcjonariusza. Ponadto, co istotne zarówno przyjęcie przedstawionej propozycji pracy, jak i jej odmowa skutkują pozbawieniem posiadanego przez skarżącego statusu funkcjonariusza. Skarżący odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych wywiodła, iż ingerencja w stosunek materialnoprawny funkcjonariusza wymaga formy decyzji administracyjnej, co oznacza, że zarówno akt mianowania do służby, jak i akt zwalniający ze służby należy do kategorii decyzji administracyjnej. Tym samym odmowa przekazania jego odwołania z dnia 5 czerwca 2017 r. do Szefa KAS, jak również odmowa uznania się za organ właściwy do rozpatrzenia wniesionego odwołania stanowi przejaw bezczynności organu, skutkujący wniesieniem przedmiotowej skargi. W odpowiedzi na wniesioną skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wnosił o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, iż przedłożona skarżącemu propozycja pracy nie jest aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie ustala bowiem, nie stwierdza, jak i nie potwierdza żadnych uprawnień lub obowiązków skarżącego wynikających z przepisów prawa. Stanowi ona jedynie propozycję określająca nowe warunki zatrudnienia, który przyjęcie lub odmowa przyjęcia zależna była tylko od woli skarżącego. Przedmiotowej propozycji pracy nie można także uznać za decyzję administracyjną, gdyż nie rozstrzyga ona żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej, nie rozstrzyga niczego w sposób władczy, jak i nie nakłada na skarżącego żadnego prawnego nakazu postępowania. W związku z powyższym skoro kontrola przedstawionej skarżącego propozycji pracy nie podlega kognicji sądów administracyjnych, to tym samym za niedopuszczalną uznać należy wniesioną w niniejszej sprawie skargę na bezczynność organu. Natomiast odnośnie wniosku o oddalenie skargi Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w . powołując przepisy art. 165 ust. 3, ust. 7 art. 170 ustawy wprowadzającej ustawę KAS stwierdził, iż statuują one autonomiczne prawo pracodawcy – kierownika jednostki organizacyjnej, w zakresie rodzaju propozycji (to jest zatrudnienia na podstawie umowy o pracę albo pełnienia służby) jak jest składana pracownikom i funkcjonariuszom tej jednostki. Złożona skarżącemu propozycja pracy miała swoją podstawę prawną w treści art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, a co za tym idzie brak jest podstaw do uznania jej za bezprawną i nieważną. Ponadto co istotne złożona skarżącemu propozycja pracy została przez niego przyjęta. Organ wskazał ponadto, iż w udzielonej skarżącemu w dniu 18 lipca 2017 r. odpowiedzi na wniesione zażalenie wyjaśnił, że prowadzone postępowanie w sprawie złożonej stronie propozycji pracy nie jest prowadzone w oparciu o przepisy k.p.a., a tym nie może być przedmiotem zaskarżenia na podstawie art. 37 §1 k.p.a. Przyjęty przez organ w sprawie tryb postępowania dotyczący złożenia skarżącemu propozycji pracy, wynika z ustawy wprowadzającej KAS, której przepisy nie przewidują w tym przedmiocie żadnego środka zaskarżenia, takiego jak zażalenie, odwołanie, czy też wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym skarżący był informowany. Tym samym twierdzenie strony, co do pozostawania organu w bezczynności uznać należy za nieuzasadnione. Pismem procesowym z dnia 5 grudnia 2017 r. skarżący oświadczył, iż w związku z przekształceniem z dniem 1 grudnia 2017 r. jego stosunku pracy w stosunek służbowy, cofa wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017r. poz. 1369) –dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie, po wniesieniu przedmiotowej skargi, skarżący pismem procesowym z dnia 5 grudnia 2017 r. oświadczył, iż z uwagi na przekształcenie z dniem 1 grudnia 2017 r. wiążącego go stosunku pracy w stosunek służbowy, cofa wniesioną skargę. W ocenie Sądu cofnięcie to jest skuteczne, gdyż stosownie do treści art. 60 p.p.s.a., nie zmierza do obejścia prawa, jak i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. a.l.