III SAB/Łd 26/19

PostanowienieWSA w Łodzi2019-10-02

Skład orzekający: Irena Krzemieniewska, Ewa Alberciak, Janusz Nowacki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w zakresie przestrzegania przepisów prawa oświatowego, w sytuacji gdy organ nadzoru pedagogicznego nie spowodował przestrzegania tych przepisów przez dyrektora szkoły, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w zakresie przestrzegania przepisów prawa oświatowego, wynikająca z zarzutu, że organ nadzoru pedagogicznego nie spowodował przestrzegania tych przepisów przez dyrektora szkoły, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Działania organu w trybie postępowania skargowego (art. 227 K.p.a.) nie mają formy aktu lub czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego na podstawie PPSA ani przepisów szczególnych.
Stan faktyczny
Pełnomocnik uczennicy wniósł skargę na bezczynność Kuratora Oświaty w zakresie przestrzegania przepisów ustawy Prawo oświatowe, zarzucając, że kurator jako organ nadzoru nie spowodował przestrzegania tych przepisów przez dyrektora liceum. Kurator Oświaty wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na przeprowadzone kontrole i przesłanie protokołów, a także na niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie. Pełnomocnik skarżącej sprecyzował, że przedmiotem skargi nie jest bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej, lecz bezczynność w sprawie przestrzegania prawa oświatowego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 2 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2019 roku sprawy ze skargi A.F. na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie przestrzegania przepisów ustawy Prawo oświatowe postanawia: odrzucić skargę. W dniu 29 marca 2019r. M. F. w imieniu swojej córki A., uczennicy Publicznego Liceum Ogólnokształcącego [...] w Ł., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w zakresie informacji publicznej poprzez zaniechanie lub nienależyte wykonanie zadań kontrolnych w związku ze skargami M.F. w sprawie nieprzestrzegania prawa oświatowego w Publicznym Liceum Ogólnokształcącym [...]. [...] Kurator Oświaty w odpowiedzi na skargę wnosił o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność. Podniósł, że na skutek skarg M. F., w trybie art.55 ustawy Prawo oświatowe przeprowadzono dwie kontrole w Publicznym Liceum Ogólnokształcącym [...] w dniach 21 listopada 2018r. i 13 grudnia 2018r. Odpisy protokołów obu kontroli zostały przesłane M. F. w dniu 18 stycznia 2019r. W ocenie [...] Kuratora Oświaty skarga jest niedopuszczalna gdyż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność [...]KO po przeprowadzeniu procedury określonej w art.55 ustawy Prawo oświatowe. Na rozprawie w dniu 18 lipca 2019r. M. F.oświadczył, że przedmiotem skargi nie jest bezczynność [...] Kuratora Oświaty w sprawie udostępnienia informacji publicznej lecz bezczynność w sprawie przestrzegania prawa oświatowego. Na rozprawie w dniu 2 października 2019r. D. P. – F., matka A. F., oświadczyła, że skarżącą jest jej córka A. urodzona [...]., była uczennica tej szkoły, zaś jej pełnomocnikami są jej rodzice. Oświadczyła nadto, że przedmiotem skargi jest bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przestrzeganiu przepisów ustawy Prawo oświatowe gdyż kurator jak organ nadzoru pedagogicznego nie spowodował aby dyrektor liceum przestrzegał przepisów prawa oświatowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga została odrzucona z uwagi na jej niedopuszczalność. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkiego sądu administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.]. W myśl art. 3 § 2 tej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...); 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (...). Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Zakres przedmiotowy skargi na bezczynność skierowanej do sądu administracyjnego wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy p.p.s.a. Z przepisów tych wynika, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Bezczynność organu administracji publicznej ma natomiast miejsce wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo, lecz tego nie czyni. Dotyczy to zatem sytuacji, gdy przepis prawa przewiduje działania organu w formie decyzji, postanowienia lub podjęcia stosownej czynności z zakresu administracji publicznej, zaś organ nie załatwia sprawy w formie prawem przewidzianej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 lutego 1999 r., I SAB 90/98, w wyroku z 13 czerwca 2001 r., IV SA 961/99 oraz w postanowieniu z 2 czerwca 1998 r., IV SAB 166/97. Z oświadczenia pełnomocnika skarżącej złożonego na rozprawie w dniu 2 października 2019r. wynika, że przedmiotem skargi jest bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przestrzeganiu przepisów ustawy Prawo oświatowe. W ocenie skarżącej kurator jako organ nadzoru pedagogicznego nie spowodował bowiem aby dyrektor Publicznego Liceum Ogólnokształcącego [...] przestrzegał przepisów prawa oświatowego. Sąd w obecnym składzie uznał zatem, że skargę A. F. należy potraktować jako skargę wniesioną w trybie art.227 K.p.a. Z przepisu tego wynika, że przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów obywateli a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII k.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 948/06, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1110/04; https://cbois.nsa.gov.pl). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII k.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." Co więcej, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), ponieważ sprawy te również nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. W sytuacji zatem gdy skarga A. F. jest skargą, o której mowa w art.227 K.p.a. gdyż dotyczy nienależytego wykonywania zadań przez [...] Kuratora Oświaty to sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania. Sprawa ta pozostaje poza kognicją sądu administracyjnego. Wobec tego, że skarga nie jest dopuszczalna, na podstawie art.58 § 1 pkt.1 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę. e.o.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło