III SAB/Łd 27/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Janusza Furmanka po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia odrzucić skargę III SAB/Łd 27/11 Uzasadnienie Pismem z dnia 5 grudnia 2007 r. J. C. wystąpił z wnioskiem o pomoc w odszukaniu dokumentacji, potwierdzającej wcielenie go do odbycia zasadniczej służby wojskowej i przymusowej pracy w kopalni węgla i rudy koło B. Postanowieniem z dnia [...] (nr [...]), wydanym na podstawie art. 123, art. 219 oraz art. 218 k.p.a., Wojskowy Komendant Uzupełnień w S. odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. W wyniku rozpoznania zażalenia, postanowieniem z dnia 30 września 2008 r. (nr 558/23/M/2008), wydanym na podstawie art. 123 i art. 126 w zw. z art. 138, art. 144 i art. 219 k.p.a. oraz art. 24 w zw. z art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 roku o powszechnym obowiązku obrony RP (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 ze zm.), art. 1 ust.1 pkt 2 ustawy z 2 września 1994 roku o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych, Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na skutek skargi J. C., wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 596/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wojskowego Komendanta Uzupełnień z dnia [...] Pismem z dnia [...] J. C. wniósł skargę na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. W treści skargi skarżący wskazywał na bezczynność organu w załatwieniu sprawy wydania mu zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. wnosił o jej oddalenie i zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ wyjaśnił przy tym, że w dniu 2 czerwca 2009 r. Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień w S., tj. organ I instancji, zgodnie z kompetencjami i swoją właściwością, uwzględniając treść orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 kwietnia 2009 r. wydał skarżącemu stosowne zaświadczenie. Organ załączył do odpowiedzi na skargę odpis zaświadczenia oraz kserokopię potwierdzenia odbioru tego dokumentu przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a.], sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy przy tym do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności jest uzasadniony wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Celem skargi na bezczynność jest bowiem spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność organ dokona określonej czynności. W rozpoznawanej sprawie strona wniosła skargę na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. w związku z – jak to określił skarżący – nie załatwieniem sprawy wydania mu zaświadczenia w terminie. Wskazać w związku z tym należy, że organem właściwym do rozpoznania wniosku w tym przedmiocie był Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień w S., jako organ I instancji, gdy tymczasem skarga na bezczynność skierowana została przeciwko Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. Już tego względu, w ocenie Sądu, podlegała ona odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Podnieść jednakże ponadto należy, iż w rozpoznawanej sprawie w dniu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, organ właściwy w sprawie, tj. Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień w S. nie pozostawał w bezczynności. Organ ten bowiem pismem z dnia [...] (znak [...]), wydał skarżącemu żądane zaświadczenie. W związku z powyższym, w sytuacji kiedy żądana czynność została wykonana, organ nie pozostaje w bezczynności. Reasumując, skoro przed złożeniem skargi organ wydał żądane zaświadczenie skarżącemu, to nie pozostawał on w bezczynności, a zatem skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji o charakterze merytorycznym. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.