III SAB/Łd 29/12

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na bezczynność Dziekana Wydziału Lekarsko-Stomatologicznego Uniwersytetu Medycznego w Ł. w przedmiocie bezczynności polegającej na rażącym przekroczeniu terminu do załatwienia sprawy postanawia przyznać skarżącemu K. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A. III SAB/Łd 29/12 Uzasadnienie K. K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dziekana Wydziału Lekarsko-Stomatologicznego Uniwersytetu Medycznego w Ł. w przedmiocie bezczynności polegającej na rażącym przekroczeniu terminu do załatwienia sprawy. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, K. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swoją trudną sytuację materialną, w szczególności wyjaśnił, że zarówno on jak i jego żona są osobami bezrobotnymi. Wyjaśnił ponadto, że do ukończenia 25 roku życia utrzymywał się z renty rodzinnej po zmarłych rodzicach. Obecnie utrzymuje się z środków pieniężnych przekazywanych mu przez najbliższą rodzinę. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i synem, zajmuje mieszkanie o powierzchni 47,8 m2, nie posiada żadnych innych nieruchomości. Zgodnie z oświadczeniem nie posiada także żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Odnośnie osiąganych dochodów skarżący podał, że on i jego żona są osobami bezrobotnymi. Jedyny dochód w rodzinie stanowi zasiłek rodzinny w kwocie 68 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Rozpoznając wniosek skarżącego należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w szczególności fakt, że nie posiada on obecnie żadnych źródeł zarobkowania, nie posiada również żadnych oszczędności. Utrzymuje się z pomocy finansowej najbliższej rodziny, a z nim we wspólnym gospodarstwie domowym pozostają także jego żona i małoletni syn. Jedyny dochód w rodzinie stanowi zasiłek rodzinny w kwocie 68 zł. Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności – w ocenie referendarza rozpoznającego wniosek – uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. W związku z tym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.