III SAB/Łd 30/06

Dnia 19 września 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędziowie Asesor WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Protokolant Referent stażysta Łukasz Zajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2006 roku ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. w przedmiocie niewydania decyzji o warunkach zdrowotnych, żywności i żywienia p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym III SAB/Łd 30/06 U Z A S A D N I E N I E W dniu 23 lutego 2005 r. Przedsiębiorstwo – Produkcyjno - Handlowo – Usługowe A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. złożyła do Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w Ł. pismo dotyczące wydania zezwolenia na sprzedaż piwa w ogródku gastronomicznym położonym w Ł. przy ul. A. W odpowiedzi na powyższy wniosek Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. pismem z dnia 8 marca 2005 r. poinformował Spółkę, iż po przeprowadzeniu adaptacji, zgodnie z załączoną dokumentacją, ogródek piwny będzie spełniał wymagania sanitarnohigieniczne niezbędne do prowadzenia działalności w zakresie sprzedaży piwa. W dniu 22 czerwca 2005 r. Przedsiębiorstwo – Produkcyjno - Handlowo – Usługowe A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła o wydanie decyzji w zakresie prowadzenia ogródka piwnego w związku ze spełnieniem wymogów sanitarnych. W dniu 24 czerwca 2005 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. w opinii sanitarnej stwierdził, że ogródek piwny wraz z zapleczem socjalnym w Ł. przy ul. A spełnia wymagania sanitarnohigieniczne określone przepisami prawa. W uzasadnieniu wskazał, iż użytkownik winien uzyskać przed podjęciem działalności decyzję zezwalającą na obrót i produkcję środkami spożywczymi na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz. 265). W dniu 3 lutego 2006 r. Spółka złożyła do Wojewody [...] pismo zatytułowane "skarga" dotyczące niewydania decyzji przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. Pismo zostało przekazane Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w Ł. Pismem z dnia 10 marca 2006 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł., jako organ wyższego stopnia udzielił odpowiedzi na "skargę" i uznał, że Spółka nie wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji w trybie art. 27 powołanej ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, zgodnie z klauzulą zawartą w opinii sanitarnej. Jednocześnie wskazał, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. szczegółowo rozpatrzył sprawę. Należało wziąć pod uwagę skargi mieszkańców wpływające w tej sprawie, dlatego nie mogła być ona wcześniej rozstrzygnięta. W dniu 10 maja 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga Przedsiębiorstwa – Produkcyjno - Handlowo – Usługowe A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. Skarżąca spółka wniosła o zobowiązanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. do wydania decyzji na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, zgodnie z jej wnioskiem. W odpowiedzi na skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. wnosił o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, iż nie mógł przystąpić niezwłocznie do wydania decyzji z tej przyczyny, że w przedmiotowej sprawie ścierały się racje mieszkańców wspólnoty i toczyły dyskusje dotyczące prowadzonej działalności przez spółkę. W dniu 12 września 2006 r. do Sądu wpłynęło pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł., w którym poinformował o wydaniu decyzji na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia. Do pisma załączona została decyzja z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4. Z powyższego przepisu wynika, że dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z treści powyższego przepisu wynika, że przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność, polegającą na niewydaniu w terminie decyzji, sprowadza się do tego, iż skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w art. 37 k.p.a. tzn. winien wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W niniejszej sprawie skarżąca spółka wyczerpała określony tryb, bowiem pismo z dnia 3 lutego 2006 r. zatytułowane "skarga" w istocie było zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. i zostało przekazane do organu właściwego do jego rozpoznania – Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. Sąd uznał, iż pismem z dnia 10 marca 2006 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. rozpoznał zażalenie. Analizując przedmiotową sprawę stwierdzić należy, iż w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych sąd administracyjny orzeka (jest to wyjątek), biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy, istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (por. J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi , Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 196). Podkreślić należy, że instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. wydał decyzję po wniesieniu skargi do Sądu. Wprawdzie nastąpiło to z naruszeniem przewidzianych prawem terminów (decyzja z dnia 5 września 2006 r.), jednakże cel skargi został osiągnięty, bowiem żądanie strony skarżącej zostało uwzględnione przez organ. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skoro Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. wydał decyzję, a istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa – Produkcyjno - Handlowo – Usługowe A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na bezczynność stało się bezprzedmiotowe. Z mocy art. 161 § 1 pkt 3 sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, orzekł jak w sentencji.