III SAB/Łd 30/08

Dnia 28 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. G. na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień Ł. 2 w przedmiocie nierozpoznania wniosku o przeniesienie do rezerwy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji dr W dniu 19 września 2008 r. Ł.G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień Ł. 2 o skierowaniu go do odbycia zasadniczej służby wojskowej na podstawie wydanej karty powołania z dnia [...] seria [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Łodzi z dnia 22 września 2008 r. Ł. G. został poinformowany, że wniosek o wstrzymanie zostanie rozpatrzony po wpłynięciu jego skargi na bezczynność organu do Sądu, jeżeli skarga będzie odpowiadała wymogom formalnym. W dniu 6 października 2008 r. Wojskowy Komendant Uzupełnień Ł. 2 przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę Ł. G. na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień Ł. 2 w przedmiocie nierozpoznania wniosku o przeniesienie do rezerwy. W odpowiedzi na skargę Wojskowy Komendant Uzupełnień Ł. 2 wnosił o odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi. Organ wskazał, że przeniesienie do rezerwy jest czynnością z zakresu ewidencji wojskowej i nie jest decyzją administracyjną. Ponadto wskazał, że Ł. G. wniósł odwołanie do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. od decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień Ł. 2 o skierowaniu go do odbycia zasadniczej służby wojskowej na podstawie wydanej karty powołania z dnia [...] seria [...]. Sprawa jest w toku postępowania odwoławczego przed organem drugiej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym podkreślić, iż postanowienia art. 61 § 3 wyodrębniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd administracyjny, do którego taki akt lub czynność została zaskarżona. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony. Skarga dotyczy bezczynności organu w przedmiocie nierozpoznania wniosku o przeniesienie do rezerwy. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ich właściwość dotyczy niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. A zatem, skoro w przedmiocie przeniesienia skarżącego do rezerwy nie został wydany żaden akt, nie może znaleźć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania, o której mowa art. 61 tej ustawy. Skarżący wnosi wprawdzie o wstrzymanie wykonania decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień Ł. 2 o skierowaniu go do odbycia zasadniczej służby wojskowej na podstawie wydanej karty powołania z dnia [...] seria [...], ale akt ten nie jest wydany w granicach sprawy objętej skargą. Sprawa powołania skarżącego do odbycia zasadniczej służby wojskowej jest odrębną sprawą administracyjną i jak wynika z odpowiedzi na skargę jest w toku postępowania odwoławczego przed organem drugiej instancji. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. dr