III SAB/Łd 33/18

Dnia 13 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Kowalska, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy – Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2018 roku sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę. III SAB/Łd 33/18 UZASADNIENIE W dniu 18 stycznia 2018 r. K. K. wniósł skargę na bezczynność Rektora Politechniki [...]. Uzasadniając wskazał , iż "w dniu 7 grudnia 2017 r. złożył podanie do Politechniki [...], a następnie w dniu 10 stycznia 2018 r. złożył ponaglenie w sprawie. Do dnia dzisiejszego nie otrzymał rozstrzygnięcia w sprawie". Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie zadośćuczynienia w maksymalnej wysokości, ponieważ organ administracji pozostawał w bezczynności w poprzednich sprawach. Wniósł także o zasądzenie kosztów sądowych według norm przepisanych. Z nadesłanych wraz z odpowiedzią na wniesioną skargę akt administracyjnych wynika, że skarżący w dniu 7 grudnia 2017 r. wystąpił do Rektora Politechniki [...] z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie uchylenia decyzji o nadaniu tytułu magistra. Jednocześnie wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy w powyższym przedmiocie. Powyższe pismo uznane zostało przez organ administracji jako skarga od ostatecznej decyzji Rektora Politechniki [...] z dnia [...] orzekającej o uchyleniu decyzji w sprawie nadania tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu oraz odmawiającej skarżącemu nadania tytułu zawodowego magistra i wydania dyplomu i w dniu 5 stycznia 2018 r. przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 stycznia 2018 r. nadesłane akta sprawy K. K. zostały zwrócone do organu administracji, z uwagi na fakt, iż treść pisma skarżącego z dnia 7 grudnia 2017 r. wskazuje, że było ono kierowane do organu, a nie do sądu administracyjnego. Ewentualne potraktowanie przedmiotowego pisma będzie możliwe dopiero po uzyskaniu jednoznacznego stanowiska wnoszącego pisma. W dniu 10 stycznia 2018 r. skarżący złożył ponaglenie w sprawie złożonego przez siebie wniosku z dnia 7 grudnia 2017 r. W odpowiedzi na powyższe organ administracji poinformował skarżącego, iż jego wniosek został przesłany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Następnie po otrzymaniu zwrotu akt Rektor Politechniki [...] w dniu 16 stycznia 2018 r. wystąpił do skarżącego o wyjaśnienie, czy złożone przez niego pismo w dniu 7 grudnia 2016 r. stanowiło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, czy też skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Rektora Politechniki [...] z dnia [...]. W odpowiedzi na powyższe skarżący pismem z dnia 18 stycznia 2018 r. wyjaśnił, że bez wskazania przepisu prawa obligującego go do udzielenia odpowiedzi na powyższe pytania, nie będzie odpowiadał na pisma uczelni. Jednocześnie zażądał podania daty przekazania jego wniosku z dnia 7 grudnia 2017 r. do sądu. Odpowiedź w powyższym zakresie została udzielona skarżącemu pismem z dnia 24 stycznia 2018 r. W udzielonej odpowiedzi na wniesiona skargę na bezczynność Rektor Politechniki [...] wnosił o jej oddalenie. Wskazał, iż z chronologii podejmowanych przez organ czynności po otrzymaniu wniosku skarżącego z dnia 7 grudnia 2017 r. wprost wynika, iż nie pozostawał on w bezczynności. Wskazał nadto, iż pomimo zastosowania się do zarządzenia Sądu z dnia 9 stycznia 2018 r., to jest wezwania skarżącego do sprecyzowania charakteru złożonego wniosku, do dnia wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność, K. K. nie udzielił odpowiedzi na pytanie zawarte w piśmie z dnia 16 stycznia 2018 r. Organ podkreślił także, że skarżący posiada wiedzę, że od ostatecznej decyzji Rektora Politechniki [...] z dnia [...] nie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a pomimo tego wniosek taki składa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przy czym jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między orzekanie w sprawach bezczynności lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4, przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, oraz w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano K. K. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Rektora Politechniki [...] w przedmiocie złożonego przez niego, w dniu 7 grudnia 2017 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Rektora Politechniki [...] z dnia [...] wydanej w przedmiocie uchylenia decyzji o nadaniu tytułu magistra. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) – dalej: k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Wskazać też należy, że po bezskutecznym upływie wskazanego wyżej okresu, liczonego stosownie do art. 35 § 3 i § 5 k.p.a., organ obowiązany jest, zgodnie z art. 36 § 1 i § 2 k.p.a., powiadomić strony o zwłoce w załatwieniu sprawy, zarówno z przyczyn niezależnych, jak i zależnych od organu, a także wskazać nowy termin rozpoznania sprawy. Jednakowoż samo tylko powiadomienie o przesunięciu terminu rozpoznania sprawy nie powoduje, że zwłoka w stosunku do terminów kodeksowych przestaje istnieć i samo przez się nie wyłącza zarzutu bezczynności organu bądź przewlekłości prowadzonego przezeń postępowania. Wskazane bowiem przez organ przyczyny zwłoki, jak i poprawność ustalenia nowego terminu rozpoznania sprawy podlegają ocenie zarówno organu wyższego stopnia (w razie zażalenia na bezczynność), jak i sądu. Ponadto, co istotne w wyniku przeprowadzonej w 2017 r. nowelizacji k.p.a. ustawodawca zawarł, w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 definicje "bezczynności organu" oraz "przewlekłego prowadzenia postępowania". I tak, zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Natomiast, jak wynika z pkt 2 powołanego przepisu prawo do wniesienia ponaglenia służy stronie jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Mając powyższe na uwadze, jak i fakt, iż p.p.s.a. nie zawiera definicji "bezczynności organu", uprawnionym w ocenie Sądu jest stwierdzenie, że z bezczynnością organu administracji publicznej będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Inaczej mówiąc bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ administracji publicznej nie podejmuje żadnej czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże pomimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem aktu lub nie podjął czynności (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracynnymi. Komentarz, Wydanie 7, Wolter Kluwer, Warszawa 2018, s. 67-68). Przy czym, co wymaga podkreślenia, w przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Nadto, dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że występują negatywne przesłanki do załatwienia sprawy poprzez wydanie określonego aktu lub podjęcie czynności. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie, prowadzone przez organ postępowanie i podejmowane czynności nie wypełniają, tak rozumianego pojęcia "bezczynności organu". Przedmiotem zarzucanej przez skarżącego bezczynności organu, co już wcześniej wskazywano jest nierozpoznanie przez Rektora Politechniki [...] w ustawowym terminie wniosku skarżącego z dnia 7 grudnia 2017 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Rektora Politechniki [...] z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o nadaniu tytułu magistra. Podkreślenia wymaga, iż przedmiotowy wniosek złożony został po otrzymaniu przez skarżącego odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 sierpnia 2017 r., III SA/Łd 589/17 wraz z jego uzasadnieniem, którego treść Sąd rozpoznający niniejszą skargę zna z urzędu, a z którego to uzasadnienia wynika, że powołana wyżej decyzja z dnia [...] była decyzją ostateczną, a stronie nie przysługiwał od niej żaden środek odwoławczy w administracyjnym toku instancyjnym lecz prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Co prawda w pouczeniu tej decyzji strona została wadliwie poinformowana o przysługującym prawie wystąpienia do Rektora Politechniki [...] z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, z czego strona skorzystała, niemniej jednak okoliczność ta, nie mogła konwalidować niedopuszczalnej czynności prawnej strony, a wydana decyzja w wyniku rozpoznania tego wniosku obarczona była wadą nieważności, na co wskazywał Sąd w powołanym wyżej wyroku z dnia 31 sierpnia 2017 r. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Sąd wskazał także, iż wadliwe pouczenie skarżącego nie może obarczać go ujemnymi skutkami procesowymi, a co za tym idzie stronie przysługuje prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego od wydanej w dniu [...] decyzji. Powołany wyrok uprawomocnił się w dniu 26 października 2017 r. Tym samym uznać należy, że w dacie złożenia przedmiotowego wniosek zarówno skarżący, jak i organ administracji posiadali wiedzę, iż od decyzji Rektora Politechniki [...] z dnia [...] przysługuje skarga do sądu administracyjnego , a nie środek odwoławczy w administracyjnym toku instancyjnym. Przeprowadzona przez Sąd analiza załączonych do skargi akt administracyjnych sprawy wskazuje natomiast, iż skarżący pomimo posiadanej wiedzy w powyższym zakresie, wnioskiem z dnia 7 grudnia 2017 r. wystąpił do Rektora Politechniki [...] o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] kierując się pouczeniem w niej zawartym. Po otrzymaniu powyższego wniosku, organ m, mając na uwadze powołany wyżej prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 sierpnia 2017 r., uznał, iż wniosek ten stanowi skargę do sądu administracyjnego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i przekazał pismo zgodnie z właściwością do sądu administracyjnego. W dniu 9 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zwrócił pismo do organu wskazując, iż z jego treści wprost wynika, że jego adresatem jest Rektor Politechniki [...], a co za tym idzie koniecznym jest wyjaśnienie intencji skarżącego. Wykonując powyższe organ wystąpił do skarżącego z prośbą o wyjaśnienie, czy złożony przez niego wniosek stanowi skargę do sądu administracyjnego, czy też wniosek kierowany do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże w odpowiedzi na wezwanie skarżący oświadczył, że do czasu wskazania podstawy prawnej, na jakiej organ kieruje przedmiotowe zapytanie, odmawia na nie odpowiedzi. Wobec powyższego, mając na uwadze wynikający z akt administracyjnych przebieg czynności organu administracji podejmowanych po otrzymaniu wniosku skarżącego z dnia 7 grudnia 2017 r., jak i postawa skarżącego wyrażona w kierowanych do organu pismach, nie pozwala zdaniem Sądu przypisać Rektorowi Politechniki [...] bezczynności. Ponadto, co istotne zarówno skarżący, jak i ustanowiony przez niego profesjonalny pełnomocnik, poza wskazaniem we wniesionej skardze daty wniesienia wniosku z dnia 7 grudnia 2017 r., daty wniesienia ponaglenia oraz zawarcia żądania zasądzenia zadośćuczynienia nie przedstawili jakiejkolwiek argumentacji wskazując na zasadność skargi, czy też podważającej twierdzenia organu, co do niepozostawania w bezczynności. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił. a.l.