III SAB/Łd 34/06

Dnia 8 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w sprawie o przydział lokalu socjalnego oraz w sprawie ze skargi E. D. na Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie niedopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze strony postanawia: odrzucić skargę. W dniu 10 kwietnia 2006 r. E. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na niedopuszczenie do udziału w charakterze strony w sprawie przydziału lokalu socjalnego B. P. oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego w tej sprawie przez Prezydenta Miasta Ł. Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta Ł. wniósł o jej odrzucenie w trybie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zgodnie zaś z § 3 art. 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z treści skargi wynika, iż dotyczy ona niedopuszczenia E. D. do udziału postępowaniu w charakterze strony w sprawie o przydział lokalu socjalnego oraz przewlekłości postępowania administracyjnego w sprawie przydziału lokalu B. P. W aktualnym stanie prawnym przydział lokalu socjalnego następuje na podstawie umowy najmu uregulowanej w ustawie z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz.U. nr 31 z 2005r. poz.266 z późn. zm.) nie zaś w ramach postępowania administracyjnego na podstawie decyzji administracyjnej. Nadmienić należy, iż w uchwale 7 sędziów z dnia 5 listopada 1997r. w sprawie III ZP 37/97 Sąd Najwyższy wyraził pogląd, iż wybór osoby do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu gminy nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art.16 ust.1 pkt.4 ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym(Dz.U. nr 74 poz.368 z późn. zm.). Powyższa uchwała zachowała swą aktualność również na gruncie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro zatem przydział lokalu socjalnego nie następuje na podstawie aktu administracyjnego lecz na podstawie umowy najmu to zawarte w skardze żądanie dopuszczenia do udziału w postępowaniu dotyczącym przydziału lokalu socjalnego dla B. P. i jej rodziny jak również zarzut przewlekłości tego postępowania nie są objęte kognicją sądu administracyjnego. Sąd administracyjny jest właściwy jedynie w sprawach wymienionych w art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Sprawa będąca przedmiotem skargi nie jest żadną ze spraw wymienionych w tym przepisie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.58 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Sąd odrzucił skargę E. D.