III SAB/Łd 34/08

Dnia 8 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A.B. W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga W. R. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] o wszczęcie postępowania egzekucyjnego dotyczącego realizacji wyroku Sądu Rejonowego w Łodzi, nakazującego eksmisję skarżącego z lokalu zakładowego nr [...] przy ul. G. nr [...] w Ł. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ł. wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz.1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt. 1-4 i 8 wymienionej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 8 ) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4. Należy zaznaczyć, iż bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo lecz tego nie czyni. Dotyczy to zatem sytuacji gdy przepis prawa przewiduje działania organu w formie decyzji, postanowienia lub innego aktu administracyjnego zaś organ nie załatwia sprawy przez wydanie takiego aktu. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w sprawie I SAB 90/98 z dnia 5 lutego 1999 r. (Lex nr 48016), w wyroku w sprawie IV SA 961/99 z dnia 13 czerwca 2001 r. (Lex nr 78938) oraz postanowieniu w sprawie IV SAB 166/97 z dnia 2 czerwca 1998 r. (Lex nr 43260). W rozpoznawanej sprawie, z akt administracyjnych oraz odpowiedzi na skargę wynika, że postępowanie egzekucyjne w sprawie realizacji wyroku Sądu Rejonowego w Łodzi Wydział III Cywilny z dnia 17 lipca 1992 r., sygn. akt III C 729/92 nakazującego eksmisję skarżącego z lokalu zakładowego nr [...] przy ul. G. nr [...] w Ł., zostało umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość, wynikającą z opuszczenia przez skarżącego w. w. lokalu, i wymeldowania się z niego w dniu 6 maja 1998 r. Postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w tym przedmiocie, zostało utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], zaś skarga W. R. w tymże przedmiocie, została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi Wydział II wyrokiem z dnia 26 listopada 2002 r. sygn. akt II SA/Łd 162/99. Nie można zatem mówić o bezczynności organu w przedmiotowej sprawie, nie istniała bowiem podstawa prawna do podjęcia przez organ określonych prawem działań. W skardze W. R. domaga się od organu wydania decyzji potwierdzającej fakt niewszczęcia postępowania egzekucyjnego. W myśl art. 104 ustawy z dnia14 czerwca 2960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071), organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Podkreślić należy, że podstawę prawną decyzji administracyjnej może stanowić wyłącznie przepis prawa o charakterze powszechnie obowiązującym. Tymczasem żaden przepis powszechnie obowiązującego prawa nie przewiduje wydania decyzji w przedmiocie żądania strony objętego skargą. W związku z powyższym stwierdzić należy, że niniejsze postępowanie jest bezprzedmiotowe. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. A. B.