III SAB/Łd 34/21
PostanowienieWSA w Łodzi2021-09-02
Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie wydania zaświadczenia o zarobkach przez Dyrektora Aresztu Śledczego podlega kognicji sądów administracyjnych?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie wydania zaświadczenia o zarobkach przez Dyrektora Aresztu Śledczego nie podlega kognicji sądów administracyjnych, ponieważ nie jest to sprawa wymieniona w art. 3 § 2 PPSA. Kontrola nad sposobem załatwiania skarg i wniosków przez osoby osadzone w zakładach karnych i aresztach śledczych nie należy do właściwości sądów administracyjnych.Stan faktyczny
Z. S., osadzony w Areszcie Śledczym w Ł., złożył skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. w przedmiocie wydania zaświadczenia o zarobkach, twierdząc, że nie otrzymał odpowiedzi na swój wniosek z dnia 17 grudnia 2018 r. Dyrektor Aresztu Śledczego wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że wydawanie takich zaświadczeń nie stanowi orzeczenia administracyjnego podlegającego kognicji sądów administracyjnych i że wniosek został już załatwiony.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 2 września 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. w przedmiocie wydania zaświadczenia o zarobkach postanawia: odrzucić skargę. e.o.
Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. w sprawie jego wniosku z dnia 17 grudnia 2018 r. dotyczącego wydania zaświadczenia o zarobkach, twierdząc, że nie otrzymał odpowiedzi na ww. wniosek.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o oddalenie skargi w całości.
Organ podniósł, że nie można się zgodzić z zarzutami skargi. Rozpoznawanie wniosków, skarg i próśb osadzonych odbywa się w oparciu o procedurę opisaną w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (t.j. Dz. U. 2013 r. poz. 647), wydanego na podstawie przepisu art. 249 § 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz. U. 2018 r. poz. 652 ze zm.). Ponadto organ stwierdził, że zaświadczenia dotyczące zatrudnienia w izolacji penitencjarnej wydawane są na podstawie ww. ustawy - kodeks karny wykonawczy oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 lutego 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad zatrudniania skazanych. Zaświadczenia wydawane na wniosek skazanych lub z urzędu, dotyczące zatrudnienia w izolacji penitencjarnej wydawane są zatem w odrębnie uregulowanym trybie i zdaniem organu nie stanowią orzeczeń administracyjnych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które podlegają kognicji sądów administracyjnych.
Organ wyjaśnił, że administracja aresztu śledczego odnotowała wpływ wniosku skarżącego z dnia 18 grudnia 2018 r. dotyczącego wydania zaświadczenia o zatrudnieniu. Wniosek został załatwiony i w dniu 28 grudnia 2018 r. wnioskodawca otrzymał zaświadczenie wydane w dniu 27 grudnia 2018 r. zgodnie z treścią wniosku, dotyczącego zatrudnienia skarżącego. Skarżący potwierdził otrzymanie zaświadczenia własnoręcznym podpisem w dniu 28 grudnia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z treści tych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Rolą sądu administracyjnego jest więc uprzednie zbadanie każdej z wniesionych skarg pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny kwestionowanego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Odnosząc treść przywołanych przepisów do przedmiotu skargi w sprawie niniejszej, należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych kategorii bezczynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Treść pisma, jak i status skarżącego, który odbywa karę pozbawienia wolności, wskazują, że skarga stanowi wyraz jego niezadowolenia z działalności administracji Aresztu Śledczego w Ł., w szczególności z tego, że nie otrzymał odpowiedzi na pismo z dnia 17 grudnia 2018 r. w sprawie wydania zaświadczenia o zarobkach. Powołane w skardze okoliczności powinny być zatem skierowane do właściwego w tym zakresie organu, którym w pierwszej kolejności jest sędzia penitencjarny, sprawujący - zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz. U. 2018 r. poz. 652 ze zm.) - nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej, tymczasowego aresztowania, zatrzymania, środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności oraz środka zabezpieczającego związanego z umieszczeniem w zakładzie psychiatrycznym.
W tym miejscu wskazać również trzeba, że zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 647 ze zm.), skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza lub pracownika Służby Więziennej, załatwiają w zależności od treści skargi i zarzutów w niej podniesionych odpowiednio kierownik danej jednostki organizacyjnej, dyrektor okręgowy Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej lub osoba przez niego wyznaczona i Minister Sprawiedliwości lub osoba przez niego wyznaczona.
Reasumując, skarga podlega odrzuceniu, gdyż jej przedmiot nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Nie sprawują one bowiem kontroli nad sposobem załatwiania skarg i wniosków wnoszonych do administracji zakładów karnych i aresztów śledczych przez przebywające w miejscu odosobnienia osoby.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
e.o.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło