III SAB/Łd 37/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.L. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. w przedmiocie uchylania się od wydania decyzji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 26 września 2005 r. G.L. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. w przedmiocie uchylania się od wydania decyzji administracyjnej. W dniu 1 sierpnia 2005 r. G.L. wezwał Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. do usunięcia naruszenia prawa przez wydanie decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego w Ł. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 wymienionej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 8 ) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z treścią art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki; załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak wynika z treści skargi dotyczy ona bezczynności Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. polegającej na niewydaniu decyzji administracyjnej. Skarga na bezczynność organu administracji jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środka zaskarżenia jakim jest zażalenie do organu administracji wyższego stopnia. G.L. nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 § 1 kpa. Nie wykazał on, iż złożył zażalenie na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. do organu wyższego stopnia. Za wyczerpanie trybu o którym mowa w art. 37 § 1 kpa nie można uznać wezwania z dnia 1 sierpnia 2005 r. do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. Nie jest to bowiem zażalenie złożone do organu wyższego stopnia. Z uwagi na to, iż G.L. wniósł skargę na bezczynność bez wyczerpania przysługującego mu środka zaskarżenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.