III SAB/Łd 4/08

PostanowienieWSA w Łodzi2008-02-22

Skład orzekający: Sędzia NSA Teresa Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie nadania odznaczenia państwowego jest dopuszczalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie nadania odznaczenia państwowego jest niedopuszczalna, ponieważ czynności związane z przedstawianiem wniosków o nadanie orderu lub odznaczenia oraz podejmowanie decyzji w tym zakresie nie mieszczą się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ustawa o orderach i odznaczeniach nie przewiduje takiej kontroli.
Stan faktyczny
Z. S. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Generalnego Urzędu Wojewódzkiego w Ł. w przedmiocie nadania mu odznaczenia państwowego. Pełnomocnik Wojewody wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niewłaściwą stronę postępowania oraz brak podstaw do wystąpienia z inicjatywą nadania odznaczenia przez osoby fizyczne, a także na swobodę decyzyjną organów w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 PPSA.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego w Ł. w przedmiocie nadania odznaczenia państwowego postanawia odrzucić skargę r.a. III SAB/Łd 4/08 Uzasadnienie Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Generalnego Urzędu Wojewódzkiego w Ł. w przedmiocie nadania odznaczenia państwowego. W uzasadnieniu skargi stwierdził, że Dyrektor Generalny [...] Urzędu Wojewódzkiego w Ł. zaniechał wykonania swoich obowiązków służbowych, co spowodowało, że odwleka się w czasie przyznanie należnego mu odznaczenia państwowego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Wojewody [...] wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie o jej oddalenie. Na wstępie pisma wskazał, że skarżący nieprawidłowo określił stronę postępowania, gdyż organem właściwym w sprawie jest Wojewoda [...], a nie Dyrektor Generalny Urzędu Wojewódzkiego w Ł. Wyjaśnił także, że wniosek o nadanie odznaczenia złożony przez Z. S. nie spełniał kryteriów formalnych oraz merytorycznych, wynikających z ustawy z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach ( Dz. U. Nr 90, poz. 450 ze zm.), o których był poinformowany pismem z dnia 12 lutego 2007 r. Wyjaśnił, że przepisy ustawy nie przewidują występowania z inicjatywą osobom fizycznym, w szczególności samym zaintertesowanym. Wskazał ponadto, że po przeprowadzeniu analizy dokumentów i danych z innych źródeł nie znalazł podstaw do wystąpienia z własnej inicjatywy o nadanie skarżącemu odznaczenia. Podkreślił, że Prezydent RP , jako organ nadający odznaczenie , jak i wojewoda, jako jeden z organów uprawnionych do przedstawienia wniosku, mają pełną swobodę w podejmowaniu decyzji w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej p.p.s.a]. Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Dyrektora Generalnego [...] Urzędu Wojewódzkiego w Ł. polegająca, zdaniem skarżącego, na nieprzesłaniu do Prezydenta RP wniosku o nadanie skarżącemu odznaczenia. W związku z takim określeniem przez skarżącego przedmiotu skargi w pierwszej kolejności należało odpowiedzieć na pytanie, czy w tym zakresie możliwe jest złożenie skargi do sądu administracyjnego. Zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy w sprawie, zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania, a ponadto istniała podstawa prawna do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Stosownie do postanowień ustawy z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach (DZ. U. Nr 90, poz. 450 ze zm.) ordery i odznaczenia nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej (art. 2 ust. 1). Zgodnie z regulacją art. 2 ust. 3 Prezydent nadaje odznaczenia z własnej inicjatywy lub na wniosek Prezesa Rady Ministrów, ministrów, kierowników urzędów centralnych oraz wojewodów. Zgodnie z postanowieniami art. 30 ust. 1 i 2 tej ustawy, organy uprawnione występują do Prezydenta RP z wnioskiem o nadanie orderu lub odznaczenia z własnej inicjatywy lub z inicjatywy jednostek organizacyjnych im podległych, organów samorządowych, organizacji społecznych i zawodowych. Zgłoszenie inicjatywy nadania orderu lub odznaczenia nie zobowiązuje organu uprawnionego do przedstawienia Prezydentowi wniosku w tej sprawie. Ustawa nie przewiduje sądowej kontroli podejmowanych czynności. W ocenie Sądu, czynności podejmowane w trybie ustawy z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach ( DZ. U. Nr 90, poz. 450 ze zm.) nie mieszczą się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przede wszystkim przesłanie do Prezydenta RP wniosku o nadanie odznaczenia nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu. Sądowej kontroli w zakresie przedstawiania wniosków o nadanie orderu lub odznaczenia i podejmowania decyzji o nadaniu orderu lub odznaczenia nie przewiduje także ustawa o orderach i odznaczeniach. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej. r.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło