III SAB/Łd 40/06

PostanowienieWSA w Łodzi2006-09-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w S. w zakresie nie wznowienia postępowania w sprawach osobistych i społecznych, w których skarżący był pełnomocnikiem, należy do właściwości sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w S. nie należy do właściwości sądów administracyjnych, ponieważ Prezes Sądu Rejonowego nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a jego ocena działalności pozostaje poza kognicją sądu administracyjnego. W związku z tym, sąd administracyjny odrzuca taką skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący A. M. złożył skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w S., zarzucając mu, że nie wznowił postępowania w jego sprawach osobistych i społecznych, w których był pełnomocnikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 19 września 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w S. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 11 sierpnia 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga A. M. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w S. Skarżący zarzucił sądom [...], że nie wznowiły postępowania w jego sprawach osobistych i społecznych, w których był pełnomocnikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy, zostały określone w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. W myśl art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8 ) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 wymienionej ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Należy zaznaczyć, iż bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo, lecz tego nie czyni. Dotyczy to zatem sytuacji, gdy przepis prawa przewiduje działania organu w formie decyzji, postanowienia lub innego aktu administracyjnego, zaś organ nie załatwia sprawy przez wydanie takiego aktu. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w sprawie I SAB 90/98 z dnia 5 lutego 1999 roku (Lex nr 48016), w wyroku w sprawie IV SA 961/99 z dnia 13 czerwca 2001 roku (Lex nr 78938) oraz postanowieniu w sprawie IV SAB 166/97 z dnia 2 czerwca 1998 roku (Lex nr 43260). Jak wynika z przytoczonych przepisów rozstrzygnięcie w przedmiocie żądania strony objętego skargą z dnia 11 sierpnia 2006 roku nie mieści się w kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, bowiem nie dotyczy bezczynności organów administracji publicznej, tylko Prezesa Sądu Rejonowego w S., którego ocena działalności pozostaje poza właściwością wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. O odrzuceniu skargi Sąd orzeka w drodze postanowienia; zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. rozstrzygnięcie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło