III SAB/Łd 40/07

Dnia 30 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E.D. na bezczynność D.T. w przedmiocie braku udzielenia odpowiedzi na pismo p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy. A.R. III SAB/Łd 40/07 UZASADNIENIE W dniu 19 lipca 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga E.D. na bezczynność D.T. w przedmiocie braku udzielenia odpowiedzi na pismo. Postanowieniem z dnia 5 września 2007r. Sąd odrzucił skargę E.D. z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. W dniu 18 września 2007r. wpłynął do Sądu, sporządzony na urzędowym formularzu, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 26 września 2007r. referendarz sądowy odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu 11 października 2007r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, w którym wskazał, iż nie zgadza się z postanowieniem z dnia 26 września 2007r. Ponadto strona nie zmieniła zakresu swego pierwotnego wniosku o ustanowienie adwokata oraz o zwolnienie od kosztów sądowych, a także złożonego uprzednio oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym. Powyższe pismo strony skarżącej zostało potraktowane jako sprzeciw od postanowienia z dnia 26 września 2007r., którym odmówiono stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu przysługuje zażalenie. Z kolei stosownie do treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy p.p.s.a. osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Natomiast od oceny Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym przez stronę zakresie. Przechodząc do analizy wniosku skarżącego, w pierwszej kolejności należy wskazać, iż składając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego strona nie wskazała żadnych nowych, dodatkowych okoliczności, które miałyby wpływ na ocenę jej możliwości płatniczych. Tym samym Sąd przy ocenie przesłanek warunkujących zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata uwzględniał informacje przedstawione w pierwotnym wniosku o przyznanie prawa pomocy, który wpłynął do Sądu w dniu 18 września 2007r. Z przedmiotowego wniosku wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, źródłem utrzymania rodziny jest renta strony w kwocie 597,46 zł oraz wynagrodzenie za pracę małżonki G.D. w wysokości 1989,00 zł. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom mieszkalny o powierzchni 100m-, garaż o powierzchni 20m- oraz nieruchomość rolna o powierzchni 11,41ha. Skarżący posiada również oszczędności w wysokości 800,00 zł oraz 1000 dolarów amerykańskich (w przeliczeniu po średnim kursie NBP ogłoszonym w dniu poprzedzającym wydanie niniejszego rozstrzygnięcia kwota ta stanowi równowartość kwoty 2 522,70 zł). Dodatkowo oświadczył, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem czy radcą prawnym. Obowiązkiem strony jest partycypowanie w kosztach postępowania sądowego, z tego też względu, to w interesie strony leży wykazanie, iż w jej sprawie występują przesłanki uzasadniające udzielenie jej prawa pomocy. To skarżący powinien przedstawić wszelkie okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej, uniemożliwiającej pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się bowiem wyłącznie do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodu, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. W ocenie Sądu analiza zawartych w przedmiotowym wniosku informacji o stanie rodzinnym i majątkowym skarżącego uzasadnia stwierdzenie, iż wnioskodawca nie wykazał w wystarczający sposób, iż nie stać go na pokrycie kosztów postępowania. Posiada stałe źródło utrzymania, rentę i wynagrodzenie żony, ponadto nieruchomości, którymi swobodnie dysponuje oraz oszczędności pieniężne, które może wykorzystać na pokrycie kosztów sądowych. Ponadto należy wskazać, iż na obecnym etapie postępowania skarżący nie był obciążony żadnymi kosztami sądowymi, natomiast wszelkie ewentualne koszty, o ile wystąpią, są kosztami przyszłymi i będą niewątpliwie rozłożone w czasie. W ocenie Sądu, koszty te, podobnie jak koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, nie przekraczają możliwości finansowych skarżącego. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. A.R.