III SAB/Łd 41/26

Dnia 3 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi N.S. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej N.S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 6 marca 2026 roku, pod poz. 965. N.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przemiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 7 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu D.K. do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca wezwanie do złożenia pełnomocnictwa została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 10 kwietnia 2026 r. na adres do doręczeń elektronicznych wskazany w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem, dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną. Bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne i czy została uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U z 2026 r., poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi formalne pism w postępowaniu sądowym określono w art. 46 p.p.s.a., stanowiącym w § 3, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Niezachowanie określonego w art. 46 § 3 p.p.s.a. wymogu dołączenia do skargi pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu stanowi brak formalny, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – bez względu na to, czy pełnomocnictwo to znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwałę NSA z 26 sierpnia 2023 r., II GPS 3/22). Zauważyć należy, że okoliczność złożenia do akt administracyjnych sprawy pełnomocnictwa obejmującego uprawnienie do reprezentacji przed sądem administracyjnym w sytuacji, gdy pełnomocnik ten następnie inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku dołączenia do skargi pełnomocnictwa lub jego odpisu (por. postanowienie NSA z 23 września 2022 r., III OZ 529/22). Z obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady wolnego wyboru działania wynika, że do strony postępowania należy decyzja odnośnie tego, czy przed sądem administracyjnym będzie występowała osobiście, czy też będzie reprezentowana przez fachowego pełnomocnika procesowego. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie nakładają na sąd administracyjny obowiązku badania w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, czy dokument pełnomocnictwa został złożony do akt administracyjnych, ani też skuteczności złożonego do akt administracyjnych pełnomocnictwa (por. postanowienie NSA z 28 czerwca 2022 r., I OZ 261/22; z 15 kwietnia 2026 r., I OZ 126/26). Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. także stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Postępowanie przed sądem administracyjnym jest postępowaniem oddzielnym od postępowania przed organem administracji publicznej. Celem sądu administracyjnego jest kontrola działalności administracji publicznej (art. 3 § 1 p.p.s.a.), podczas gdy celem organu administracji jest załatwienie sprawy administracyjnej. Odrębność ta przejawia się także w aspektach technicznych, między innymi w tym, że akta sprawy sądowoadministracyjnej (art. 12a p.p.s.a.) nie są częścią akt administracyjnych sprawy prowadzonej przez organ. Organ, przekazując skargę, przesyła sądowi administracyjnemu także akta administracyjne sprawy, które stanowią następnie podstawę wyrokowania przez sąd w przedmiocie legalności zaskarżonego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłości organu (art. 54 § 2 i art. 133 § 1 p.p.s.a.). Po zakończeniu postępowania przed sądem administracyjnym akta sprawy administracyjnej podlegają jednak zwrotowi organowi administracji, na podstawie art. 286 § 1 p.p.s.a. Wymóg przedłożenia pełnomocnictwa do akt sprawy sądowej wynika zatem nie tylko z wykładni językowej, ale także z wykładni celowościowej. Skoro bowiem sąd administracyjny nie jest dysponentem akt sprawy prowadzonej przez organ administracji, a wgląd w akta administracyjne zapewniony został jedynie na okres prowadzonego postępowania sądowego, to z pełnomocnictwa znajdującego się w aktach administracyjnych nie można wywodzić skutków prawnych na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 23 września 2022 r., III OZ 529/22; postanowienie WSA w Łodzi z 27 listopada 2025 r., III SA/Łd 700/25). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły. Nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Do wniesionej przez radcę prawnego D.K. w imieniu skarżącej skargi nie załączono pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą do reprezentowania jej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Wobec tego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 7 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu D.K. do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Wezwanie do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej 10 kwietnia 2026 r. (w piątek). Siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął zatem 17 kwietnia 2026 r. (w piątek). W powyższym terminie nie złożono pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Nie został zatem usunięty, pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie brak formalny skargi. Okoliczność ta, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi sąd orzekł zatem w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt 2 postanowienia). d.cz.