III SAB/Łd 43/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Janusza Furmanka po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów postanawia odrzucić skargę R.A. III SA/Łd 43/13 U Z A S A D N I E N I E W dniu 18 października 2013 r. B. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę dotyczącą "odmowy czynności z zakresu administracji publicznej". W treści skargi stwierdziła, że "w dokumentach archiwalnych – scaleniowych", jak i w obecnych mapach geodezyjnych znajdujących się w Powiatowym Ośrodku Geodezji i Kartografii "doszło do sfałszowania, dopasowania już przesuniętych granic po prawnym, pierwszym mi nadaniu aktu własności w 1990 r." (...). W skardze zarzucała, iż kosztem jej działki (oznaczonej Nr 145) doszło do powiększenia działki Nr 146, pozostającej we władaniu F. B. oraz działki Skarbu Państwa (oznaczonej Nr 148). W reasumpcji skargi wnosiła o "zasądzenie usunięcia naruszenia moich wolności i praw – poszanowanie bezwzględnego prawa mojej własności – działki 145 przez czynność usunięcia nieprawidłowości sfałszowanej dokumentacji i granic geodezyjnych w obecnych mapach geodezyjnych jak i planie zagospodarowania przestrzennego". Wobec ustalenia, iż skarga dotyczy odmowy dokonania zmian w ewidencji gruntów w odniesieniu do nieruchomości położonej w Gminie N., a Wójt Gminy N. na mocy porozumienia ze Starostą Ł. przejął wykonywanie zadań z zakresu ewidencji gruntów odpowiedzi na skargę udzielił Wójt Gminy N. Wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.]. Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie oraz rozstrzygające sprawę co do istoty - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach – pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Powyżej przytoczone przepisy wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego oraz zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, iż sąd administracyjny w trakcie wykonywania kontroli administracji publicznej winien w każdym przypadku ustalić, czy zaskarżony akt podjęty przez organ administracji mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Brak kognicji sądu administracyjnego wyłącza zastosowanie lub odmowę zastosowania środków przewidzianych w ustawie p.p.s.a. Wynika to wprost z art. 58 § 1 tej ustawy, który m.in. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1), jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). W treści skargi strona wskazuje, iż "w dokumentach archiwalnych-scaleniowych, jak i w obecnych mapach geodezyjnych znajdujących się w Powiatowym Ośrodku Geodezji i Kartografii podlagającemu bezpośrednio Starostwu doszło do sfałszowania, dopasowania już przesuniętych, sfałszowanych granic (...)". Wskazuje w związku z tym na "odchylenia" powierzchni działek nr 146 oraz działki nr 148 kosztem jej działki odpowiednio o 339 m2 i o 1029 m2. Żąda w związku z tym od Starosty sprawdzenia granic w terenie oraz usunięcia nieprawidłowości. Reasumując skarżącej chodzi o wyjaśnienie jej przez organ administracji dlaczego w ewidencji gruntów działka nr 146 i nr 148 mają powierzchnię większą niż wynika to z projektu scalania. W ocenie Sądu udzielenie przez organ administracji odpowiedzi na wątpliwości wskazane przez skarżącą nie jest żadną ze spraw wymienionych w punktach 1 - 4 artykułu 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, iż udzielenie takiej odpowiedzi nie powinno nastąpić decyzją administracyjną ani postanowieniem. Udzielenie odpowiedzi nie jest również innym aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt. 4 tej ustawy. Należy zaznaczyć, iż "inny akt lub czynność", o których mowa w tym przepisie to taki akt lub czynność, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akt lub czynność musi zatem ustalać, stwierdzać bądź potwierdzać uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa. Musi istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (bądź ich odmową) a możliwością realizacji uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 ustawy p.p.s.a., jest indywidualny akt lub czynność o charakterze władczym, rozstrzygająca o tym czy konkretnemu podmiotowi przysługuje określone uprawnienie wynikające z przepisu prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 marca 1998 r. w sprawie o sygn. akt II SA 1155/97. Odpowiedź organu administracji na pytania postawione przez skarżącą nie ustala, nie stwierdza ani nie potwierdza uprawnień bądź obowiązków B. K. wynikających z przepisów prawa. Skarżąca domaga się wyjaśnienia dlaczego w ewidencji gruntów wpisano "powiększoną" powierzchnię działek nr 146 i nr 148. W zasadzie uznać należy, iż w ten sposób skarżąca kwestionuje ten wpis. Wnosi także o wyjaśnienie zmiany przebiegu granicy pomiędzy jej działką a działkami nr 146 i nr 148. Odpowiedź organu administracji na te pytania nie ma charakteru władczego rozstrzygającego o przysługujących skarżącej uprawnieniach wynikających z przepisów prawa bądź o ciążących na niej z mocy prawa obowiązkach. Odpowiedź ta ma jedynie wyjaśniać treść zapisów w ewidencji gruntów oraz zmian jakie w tej ewidencji dokonano na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat a nie rozstrzygać o uprawnieniach lub obowiązkach skarżącej wynikających z przepisów prawa. W przekonaniu Sądu odpowiedź organu administracji na pisma skarżącej nie jest zatem "innym aktem lub czynnością" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt. 4 ustawy p.p.s.a. Reasumując Sąd uznał, iż skarga B. K. na bezczynność Wójta Gminy N. nie jest żadną ze spraw wymienionych w punktach 1 - 4 artykułu 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Oznacza to, iż sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając to na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, sąd odrzucił jako niedopuszczalną skargę B. K. R.A.