III SAB/Łd 47/07

PostanowienieWSA w Łodzi2007-11-15

Skład orzekający: Teresa Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w zakresie braku odpowiedzi na pisma i wnioski dotyczące wykonania wyroków sądów powszechnych mieści się w kognicji sądów administracyjnych?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 PPSA, może dotyczyć jedynie sytuacji, gdy organ pozostaje w bezczynności w zakresie wydania decyzji, postanowienia lub innego aktu administracyjnego. Kwestia odpowiedzi na pisma dotyczące wykonania wyroków sądów powszechnych nie jest sprawą administracyjną podlegającą rozstrzygnięciu w drodze aktu administracyjnego, a zatem nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych.
Stan faktyczny
T. K. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w sprawie braku odpowiedzi na pisma i wnioski dotyczące wykonania pięciu wyroków sądów powszechnych. Skarżący uważał, że bezczynność organu narusza art. 231 § 2 kk. Prezydent Miasta Z. wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że do zadań gminy nie należy rozstrzyganie wniosków emerytalnych ani realizacja wyroków sądów powszechnych dotyczących stosunku pracy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 15 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie braku odpowiedzi na pisma i wnioski postanawia: odrzucić skargę. B.C. T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w sprawie braku odpowiedzi na pisma i wnioski dotyczące wykonania następujących wyroków sądowych: 1. wyroku Sądu Apelacyjnego w W., wydanego w sprawie o sygn. akt III APo 3/02, w przedmiocie zwolnienia z pracy, 2. wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł., wydanego w sprawie o sygn. akt III APo 4/03, w przedmiocie zwolnienia z pracy, 3. wyroku Sądu Okręgowego w S., wydanego w sprawie o sygn. akt IV Pa 190/05, w przedmiocie dopuszczenia do pracy, 4. wyroku Sądu Wojewódzkiego w Ł., wydanego w sprawie o sygn. akt VII Pr 115/94, w przedmiocie przywrócenia do pracy, 5. wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł., wydanego w sprawie o sygn. akt III APa 10/07, w przedmiocie wynagrodzenia. Jego zdaniem, bezczynność organu świadczy o naruszeniu art. 231 § 2 kk. Do skargi T. K. załączył pismo z dnia 30 maja 2007 r., zatytułowane "wniosek o umożliwienie mi przejścia na emeryturę na podstawie art. 88 KN, gdyż od 7 lat jestem pozbawiony środków do życia" oraz pismo Starosty Powiatowego w Z. z dnia 4 maja 2007 r. adresowane do skarżącego w sprawie informacji o odwołaniu skarżącego ze składu Powiatowej Rady Zatrudnienia w Z. W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta Z. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, iż organ nie wszczynał postępowania administracyjnego w przedmiocie pisma skarżącego z dnia 30 maja 2007 r., ponieważ do zadań własnych gminy oraz zadań zleconych z zakresu administracji rządowej nie należy rozstrzyganie wniosków w przedmiocie świadczeń emerytalnych, ani też realizacja wyroków sądowych. Do zadań gminy nie należy również załatwianie spraw dotyczących rozwiązywania umów o pracę dotyczących skarżącego, powrotu skarżącego do pracy bądź wypłacania mu odpraw pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zgodnie zaś z § 3 art. 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpoznawanej sprawie skarżący domaga się od Prezydenta Miasta Z. udzielenia odpowiedzi na pisma i wnioski dotyczące wykonania, wymienionych w skardze 5 wyroków, wydanych przez sądy powszechne. Skarga na bezczynność organów, co wynika z jednoznacznego brzmienia art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy, może dotyczyć tylko przypadków określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Chodzi tu zatem o sytuacje, gdy organ administracyjny pozostaje w bezczynności, mimo iż jego obowiązkiem jest podjęcie stosownego aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia albo też aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa). W świetle powyższych uwag, zasadny jest zdaniem Sądu wniosek, iż kwestia udzielenia odpowiedzi na pisma i wnioski dotyczące wykonalności wyroków sądów powszechnych nie jest sprawą administracyjną, która mogłaby zostać rozstrzygnięta w drodze aktu administracyjnego, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie. Skoro zatem, skarga T.K. nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia. O powyższym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 1253, poz. 1270 ze zm.). B.C.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło