III SAB/Łd 5/07

PostanowienieWSA w Łodzi2009-01-14

Skład orzekający: Janusz Nowacki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania, oparta na podstawie pozbawienia możności działania, została wniesiona z zachowaniem trzymiesięcznego terminu od dnia dowiedzenia się o orzeczeniu?
Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania, wniesiona na podstawie pozbawienia możności działania, podlega odrzuceniu, jeśli została złożona po upływie trzymiesięcznego terminu od dnia, w którym strona dowiedziała się o orzeczeniu. W niniejszej sprawie termin ten rozpoczął bieg od dnia doręczenia postanowienia, a skarga została wniesiona po jego upływie.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1997 roku. Skarga została wniesiona po upływie 5-letniego terminu, a skarżący powoływał się na błędne pouczenia i pozbawienie prawa do procesu. Sąd dwukrotnie wzywał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do wskazania podstawy prawnej i uzasadnienia terminu jej wniesienia. Skarżący wskazał art. 271 pkt 2 PPSA jako podstawę wznowienia, twierdząc, że termin 5-letni nie obowiązuje.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 14 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 2 kwietnia 1997 roku w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 63/96 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 1997 roku w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 63/96 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi odrzucił skargę J. N. na bezczynność i niewłaściwe działanie różnych organów i osób. W dniu 18 lipca 2005 roku J. N. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 63/96. Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2005 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i wskazanie podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. W piśmie z dnia 18 sierpnia 2005 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu skarżący wskazał, iż "żądanie wznowienia postępowania oparte jest na zarzutach niemożności działania. Powołując się na zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa wyrażoną w art. 8 i art. 9 k.p.a. podniósł, iż nie może ponosić negatywnych konsekwencji z powodu przekroczenia 5 – letniego terminu do wniesienia skargi z powodu złego pouczenia zawartego w postanowieniu z dnia 10 marca 1998 roku oraz błędnego pouczenia jakie uzyskał od Ministra Sprawiedliwości. Wniósł o zmianę postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 2 kwietnia 1997 roku i z dnia 10 marca 1998 roku. Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2007 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ponownie wezwał skarżącego do wskazania podstawy prawnej wznowienia postępowania oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, informując jednocześnie o treści art. 271, art. 273 i art. 277 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W piśmie z dnia 19 marca 2007 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu skarżący podniósł, iż z powodu błędnego pouczenia został przez Sąd dwukrotnie pozbawiony prawa do procesu sądowego, a w konsekwencji możliwości obrony swych praw. Zdaniem skarżącego w świetle przedstawionych w latach 1997-1998 dowodów wskazujących na nieważność prowadzonego postępowania z powodu pozbawienia prawa do procesu sądowego, Sąd powinien z urzędu, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 k.p.a. naprawić swoje błędy i wznowić postępowanie. Podkreślił, iż negując istnienie dokumentu w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 63//96 oraz prawo do wznowienia postępowania poprzez błędne pouczenie został pozbawiony możliwości obrony swych praw. Wskazał, iż podstawą żądania wznowienia postępowania jest art. 271 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, a w tym przypadku 5 – letni termin do wniesienia skargi nie obowiązuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 powołanej ustawy). Oznacza to, że skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać warunkom formalnym przewidzianym dla pism w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 cytowanej ustawy, a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazywać podstawę wznowienia, a więc jedną z podstaw wznowienia wymienionych w art. 271-273 powołanej ustawy, uzasadnienie podstawy wznowienia, a także okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Powyższe elementy kształtują zatem szczególną, obligatoryjną treść skargi o wznowienie postępowania pozwalającą na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania sądowego. Wskazanie podstawy wznowienia podstawy powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, która z podstaw wymienionych w art. 271-273 powołanej ustawy, uzasadnia wznowienie postępowania w danej sprawie. Uzasadnienie zaś podstawy wznowienia powinno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, jaki wywiera istnienie tych okoliczności. Określenie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie wpływa zatem zarówno na dopuszczalność wznowienia, jak i na zakres rozpoznania sprawy. W rozpoznawanej sprawie, w dniu 18 lipca 2005 roku skarżący – J. N. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 2 kwietnia 1997 roku, sygn. akt II SAB/Łd 63/96, doręczonym w dniu 2 maja 1997 roku, nie wskazując podstawy wznowienia i jej uzasadnienia oraz nie precyzując zakresu żądania wniesionej skargi i okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia. Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2005 roku oraz z dnia 16 lutego 2007 roku Sąd dwukrotnie zobowiązał skarżącego do wskazania w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, ustawowych podstaw wznowienia postępowania, podania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz sprecyzowania żądania wniesionej skargi, pouczając jednocześnie skarżącego o treści 271, art. 273 i art. 277 powołanej ustawy. W pismach procesowym z dnia 18 sierpnia 2005 roku oraz z dnia 19 marca 2007 roku, stanowiących odpowiedź na wezwanie Sądu, skarżący podniósł, iż z powodu dwukrotnego błędnego pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia został pozbawiony prawa do procesu i możliwości obrony swych praw. Jako podstawę żądania wznowienia postępowania wskazał art. 271 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 271 pkt 2 powołanej ustawy, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możliwości działania. Dokonując kontroli skargi pod tym kątem należy wskazać, że w sytuacji gdy podstawę wznowienia postępowania stanowi pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji, decydujące znaczenie ma data, w której o orzeczeniu podlegającym zaskarżeniu dowiedziała się sama strona (art. 277 powołanej ustawy). W niniejszej sprawie badając dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania Sąd uznał, że skarga została wniesiona po upływie trzymiesięcznego terminu przewidzianego w art. 277 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Z akt sprawy wynika, iż skarżący jako podstawę wznowienia wskazał pozbawienie możności działania (art.271 pkt.2 ustawy z 30 sierpnia 2002r.) a więc termin do wniesienia skargi wynosił trzy miesiące od dnia doręczenia J. N. odpisu postanowienia z 2 kwietnia 1997r. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 2 maja 1997r. zaś skarga o wznowienie postępowania została złożona w dniu 18 lipca 2005r. czyli po upływie trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art.277 ustawy z 30 lipca 2002r. W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona z uchybieniem trzymiesięcznego terminu Sąd stosownie do treści art. 280 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę J.N. . a.ł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło