III SAB/Łd 5/07

Dnia 4 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi J. N. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 2 kwietnia 1997 roku w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 63/96 p o s t a n a w i a : odmówić zawieszenia postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 1997 roku w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 63/96 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi odrzucił skargę J. N. na bezczynność i niewłaściwe działanie różnych organów i osób. W dniu 18 lipca 2005 roku J. N. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 63/96. Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2005 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i wskazanie podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. W piśmie z dnia 18 sierpnia 2005 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu skarżący wskazał, iż "żądanie wznowienia postępowania oparte jest na zarzutach niemożności działania. Powołując się na zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa wyrażoną w art. 8 i art. 9 k.p.a. podniósł, iż nie może ponosić negatywnych konsekwencji z powodu przekroczenia 5 – letniego terminu do wniesienia skargi z powodu złego pouczenia zawartego w postanowieniu z dnia 10 marca 1998 roku oraz błędnego pouczenia jakie uzyskał od Ministra Sprawiedliwości. Wniósł o zmianę postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 2 kwietnia 1997 roku i z dnia 10 marca 1998 roku. Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2007 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ponownie wezwał skarżącego do wskazania podstawy prawnej wznowienia postępowania oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, informując jednocześnie o treści art. 271, art. 273 i art. 277 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W piśmie z dnia 19 marca 2007 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu skarżący podniósł, iż z powodu błędnego pouczenia został przez Sąd dwukrotnie pozbawiony prawa do procesu sądowego, a w konsekwencji możliwości obrony swych praw. Zdaniem skarżącego w świetle przedstawionych w latach 1997-1998 dowodów wskazujących na nieważność prowadzonego postępowania z powodu pozbawienia prawa do procesu sądowego, Sąd powinien z urzędu, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 k.p.a. naprawić swoje błędy i wznowić postępowanie. Podkreślił, iż negując istnienie dokumentu w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 63//96 oraz prawo do wznowienia postępowania poprzez błędne pouczenie został pozbawiony możliwości obrony swych praw. Wskazał, iż podstawą żądania wznowienia postępowania jest art. 271 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, a w tym przypadku 5 – letni termin do wniesienia skargi nie obowiązuje. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę o wznowienie postępowania. W piśmie procesowym z dnia 19 stycznia 2008 roku skarżący zawarł wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu, jak wskazał "zakończenia przez Kolegium Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi czynności, o których mowa w załączonym wniosku z dnia 19 stycznia 2009 roku". Ponadto wniósł o wystąpienie o opinię prawną dotyczącą oceny i zasadności wniosku o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 63/96. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zawieszenie postępowania, jest następstwem wystąpienia w toku postępowania przejściowych przeszkód uniemożliwiających w danym okresie jego prowadzenie z przyczyn obiektywnych lub subiektywnych. Przyczyny zawieszenia postępowania wyliczone zostały enumeratywnie w art. 123- 125 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 124 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd zawiesza postępowanie z urzędu: 1) w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3; 2) jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 3) jeżeli strona lub jej przedstawiciel ustawowy znajduje się w miejscowości pozbawionej wskutek nadzwyczajnych wydarzeń komunikacji z siedzibą sądu; 4) jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości; 5) w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu; 6) w przypadku, o którym mowa w art. 56. W myśl natomiast art. 125 § 1 powołanej ustawy, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu: 1) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym; 2) jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej; 3) jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu; 4) w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście. Stosownie zaś do treści art. 126 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W niniejszej sprawie okoliczności wskazane powyżej, zdaniem Sądu nie wystąpiły. W złożonym w dniu 19 stycznia 2009 roku wniosku o zawieszenie postępowania sądowego strona skarżąca jako podstawę żądania wskazała zakończenie przez Kolegium Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi czynności, o których mowa w załączonym wniosku z dnia 19 stycznia 2009 roku. Wskazany powyżej wniosek skarżącego skierowany do Kolegium Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie jest okolicznością mieszczącą się w katalogu przesłanek warunkujących zawieszenie postępowania sądowego. Nadto zawieszenie postępowania jest przerwą w toczącym się postępowaniu, które w rozpatrywanej sprawie zostało już zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 stycznia 2009 roku, o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Na marginesie powyższych rozważań wskazać także należy, że wniosek o wystąpienie o wydanie opinii prawnej dotyczącej oceny i zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 63/96 nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia skargi o wznowienie postępowania. W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, iż nie wystąpiła żadna z przyczyn zawieszenia postępowania wymieniona w art.123, art.124 § 1 i art.125 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r., Sąd odmówił zawieszenia postępowania. a.ł.