III SAB/Łd 50/09

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. G. na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w sprawie niewydania właściwego świadectwa maturalnego postanawia przyznać skarżącej I. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A. III SAB/Łd 50/09 Uzasadnienie Pismem z dnia 14 września 2009 r. I. G. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie niewydania właściwego świadectwa maturalnego. Następnie, pismem z dnia 26 listopada 2009 r., strona wniosła o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca nie dopełniła tego wymogu, w związku z czym Sąd wezwał ją do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych na urzędowym formularzu "PPF". Postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 29 grudnia 2009 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 28 grudnia 2009 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 30 grudnia 2009 r. skarżąca po raz kolejny zwróciła się o przyznanie prawa pomocy. W treści tego pisma skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Odnośnie uzasadnienia wniosku i wskazania swojej sytuacji rodzinnej, majątkowej wskazała na wniesiony uprzednio, w dniu 14 grudnia 2009 r., formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca wskazywała, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Podnosiła także, że samotnie wychowuje 15-letnią córkę. Mieszka u rodziców. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką A. G. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Jedyne osiągane dochody stanowi kwota 491 zł otrzymywana z Fundusz Alimentacyjnego. Nie jest też właścicielką domu, mieszkania ani innej nieruchomości. Jak wyjaśniła, zamieszkuje u rodziców. Referendarz Sądowy zważył co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 cytowanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżącej, postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 29 grudnia 2009 r., przyznano już prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji, wobec ustalenia, że w poprzednio złożonym wniosku skarżąca wnosiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (zgodnie z zaznaczeniem w formularzu wniosku), obecny wniosek potraktowany został jako uzupełnienie poprzedniego wniosku w zakresie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienia adwokata. W tej sytuacji wobec stwierdzenia, że skarżąca korzysta już z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, to ewentualne przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata skutkować będzie przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygając niniejszy wniosek należy więc zbadać spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Rozpoznając w związku z tym wniosek skarżącej referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Jedyne osiągane dochody w gospodarstwie domowy skarżącej stanowi finansowanie z Funduszu Alimentacyjnego w wysokości 491 zł. Z tego dochodu skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania siebie i córki. Skarżąca, zgodnie z oświadczeniem, nie osiąga żadnych dodatkowych dochodów. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, w szczególności ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu. R.A.