III SAB/Łd 52/25
PostanowienieWSA w Łodzi2025-09-17
Skład orzekający: Teresa Rutkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli organ zakończył postępowanie wydaniem decyzji przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli organ zakończył postępowanie wydaniem decyzji przed wniesieniem skargi do sądu. Wniesienie skargi po zakończeniu postępowania stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi, mieszczącą się w kategorii "innych przyczyn" niedopuszczalności, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca. Wojewoda Łódzki wydał decyzję zezwalającą na pracę. Po wydaniu decyzji, ale przed jej doręczeniem pełnomocnikowi spółki, spółka wniosła do WSA w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie tego wniosku. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i odrzucił ją.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zasądzono zwrot wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 17 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , po rozpoznaniu w dniu 17 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca p o s t a n a w i a : 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz U. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 28 lipca 2025 roku, pod pozycją 2725.
24 kwietnia 2025 roku U. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej typu A obywatelowi Kolumbii.
Decyzją z 25 lipca 2025 roku, nr SO-I.8671.4424.2025 Wojewoda Łódzki udzielił cudzoziemcowi zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zezwolenie jest ważne od 25 lipca 2025 roku do 23 maja 2028 roku. Powyższą decyzję doręczono pełnomocnikowi spółki 30 lipca 2025 roku (k. nr 31 akt sądowych).
Skarżąca spółka 28 lipca 2025 roku (tj. data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej - k. nr 24 akt sądowych) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie wniosku wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o odrzucenie skargi lub jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienia skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Pojęcie bezczynności zostało zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym organ jest bezczynny, jeśli nie załatwi sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że Wojewoda Łódzki 25 lipca 2025 roku wydał zezwolenie na pracę cudzoziemca na terytorium RP typu A, natomiast skarga do sądu administracyjnego została wniesiona 28 lipca 2025 roku (tj. data nadanie przesyłki w polskiej placówce pocztowej), a zatem już po wydaniu przez Wojewodę Łódzkiego zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium RP.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne należy wskazać, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 roku, sygn. akt II OPS 5/19 (opublik. ONSAiWSA z 2020 r., Nr 5, poz. 79), wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Jak zaznaczył NSA w uzasadnieniu powołanej uchwały, " (...) zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, (...), jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Natomiast tylko celem wtórnym jest uzyskanie prejudykatu w procesie odszkodowawczym. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu [...]".
Jeżeli w dniu wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego w postaci bezczynności lub przewlekłości miał charakter historyczny, a więc nieaktualny, gdyż ewentualny stan bezczynności lub przewlekłości kończy się wraz z załatwieniem sprawy przez organ, to uznać trzeba, że skarga nie może dotyczyć przedmiotu, który nie istnieje w chwili jej wniesienia (por. m.in. postanowienia NSA z 8 września 2023 roku, sygn. akt I OZ 361/23, z 17 maja 2024 roku, sygn. akt I OZ 241/24). Dlatego też wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 7 lipca 2023 roku, sygn. akt III OSK 5190/21).
Okoliczność, że skarżąca spółka wniosła do sądu administracyjnego skargę na bezczynność już po załatwieniu sprawy przez Wojewodę Łódzkiego, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi, która mieści się w kategorii "innych przyczyn" niedopuszczalności wniesienia skargi, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, jako niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
d.cz.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło