III SAB/Łd 57/26

Dnia 18 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi w przedmiocie wniosku z dnia 30 października 2025 roku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.kr 17 lutego 2026 roku J. Ł. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi w przedmiocie wniosku z 30 października 2025 roku o odsunięcie adwokat A. B. od prowadzenia sprawy l.dz. [...] wyznaczenie w jej miejsce zastępcy sekretarza Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi – adwokat E. W.. W odpowiedzi na skargę, sporządzonej 30 kwietnia 2026 roku, Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi w Łodzi wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej wskazując, że sprawa o sygn. akt [...] (l.dz. [...]), w której wyłączenia pełnomocnika domaga się skarżący, została zakończona. Postanowieniem z 16 czerwca 2023 roku Sąd Okręgowy w Łodzi cofnął bowiem ustanowienie dla J. Ł. pełnomocnika z urzędu. W piśmie z 28 listopada 2025 roku wyjaśniono skarżącemu, że nie można wyłączyć od prowadzenia ww. sprawy adwokat A. B., ponieważ wobec cofnięcia prawa do pełnomocnika z urzędu, nie toczy się żadna sprawa o jego wyznaczenie. Tym samym kolejne pisma w tej sprawie, jako bezprzedmiotowe będą pozostawiane bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej p.p.s.a.), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Kognicja sądów administracyjnych została uregulowana art. 3 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a., że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), jak również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zakres przedmiotowy skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyznaczają postanowienia cyt. powyżej art. 3 § 2 pkt 1 – 4a i pkt 9 p.p.s.a. Z przepisów tych wynika, że skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Bezczynność organu administracji publicznej ma natomiast miejsce wówczas, gdy organ ma obowiązek podjąć działania w formie określonej prawem i w terminie określonym przez prawo, lecz tego nie czyni. Dotyczy to zatem sytuacji, gdy przepis prawa przewiduje działania organu w formie decyzji, postanowienia lub podjęcia stosownej czynności z zakresu administracji publicznej, zaś organ nie załatwia sprawy w formie prawem przewidzianej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej. Brzmienie cytowanego powyżej art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. również nie pozostawia wątpliwości, że zarówno bezczynność, jak i przewlekłość może nastąpić tylko w przypadku istnienia "postępowania w sprawie". Co więcej, jest to bezczynność i przewlekłość, która narusza interes prawny jednostki, który z kolei odnosi się do ściśle określonej działalności administracji publicznej, a pomiędzy sytuacją prawną podmiotu i określoną normą prawną musi istnieć pewny związek, nie wystarczą w tej mierze powiązania potencjalne lub hipotetyczne. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi w przedmiocie wniosku z 30 października 2025 roku o odsunięcie adwokat A. B. od prowadzenia sprawy l.dz. [...] i wyznaczenie w jej miejsce zastępcy sekretarza Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi – adwokat E. W. Wskazać w tym miejscu należy, że cytowane powyżej przepisy prawa nie przyznają sądom administracyjnym jakichkolwiek uprawnień w zakresie kontrolowania prawidłowości postępowań w sprawach toczących się przed sądami powszechnymi, w należących do właściwości tych sądów sprawach cywilnych i karnych. Poza zakresem właściwości sądów administracyjnych pozostaje także kontrola wykonania orzeczeń wydawanych przez sądy powszechne, w tym jak w niniejszej sprawie, wykonanie postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi z 16 czerwca 2023 roku o cofnięciu stronie prawa do pełnomocnika z urzędu. Tym samym sąd administracyjny nie jest również właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi w przedmiocie wniosku skarżącego z 30 października 2025 roku o odsunięcie ustanowionego z urzędu adwokata od prowadzenia sprawy i wyznaczenie w jego miejsce innego pełnomocnika z urzędu. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, jako niedopuszczalną. a.kr