III SAB/Łd 7/18
PostanowienieWSA w Łodzi2018-03-16
Skład orzekający: Teresa Rutkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wniósł ponaglenia do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej?Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia. W przypadku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej organem wyższego stopnia jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej. Brak takiego ponaglenia skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący B. K. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie egzekucji administracyjnej. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wykazanie, że wyczerpała środek zaskarżenia na bezczynność, składając ponaglenie do organu prowadzącego postępowanie. Skarżąca oświadczyła, że nie składała ponaglenia do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę;
W dniu 1 grudnia 2017 r. B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.i w przedmiocie zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wnosił o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 19 lutego 2018 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wykazanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że wyczerpała środek zaskarżenia na bezczynność poprzez złożenie ponaglenia do organu prowadzącego postępowanie, stosownie do treści art. 37 § 1 pkt 2 i § 3 pkt 1 k.p.a. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 26 lutego 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 20 akt sądowych).
W odpowiedzi na powyższe, w zakreślonym terminie skarżąca w piśmie procesowym z dnia 5 marca 2018 r. oświadczyła, że nie składała ponaglenia do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017r. poz. 1369) - dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, to jest wówczas, gdy organy administracyjne maja obowiązek wydania decyzji, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie ( z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zarzutu oraz postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu) oraz gdy organy podejmują inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV,V, VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ( dotyczy pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach) (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).
Sąd orzeka także w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV,V, VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw ( art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).
W zakresie dopuszczalności przedmiotowej skargi wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Jak stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. 1257) - dalej: k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Natomiast stosownie do treści art. 37 § 3 ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Z treści powyższych przepisów wynika, że przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność, organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sprowadza się do tego, że strona skarżąca obowiązana jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania trybu przewidzianego w art. 37 § 1 -3 k.p.a., tzn. winna wnieść uzasadnione ponaglenie do właściwego organu administracji publicznej.
Powyższe oznacza, iż w rozpoznawanej sprawie, przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., skarżąca, stosownie do treści art. 37 § 1 pkt 2 i § 3 pkt 1, winna wnieść ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 508) jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej.
Natomiast jak wynika z oświadczenia skarżącej zawartego w piśmie procesowym z dnia 5 marca 2018 r., strona nie wnosiła ponaglenia do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, co oznacza, że nie dochowała warunku formalnego wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., co czyni wniesioną przez nią skargę niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.
E.C.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło