III SAB/Łd 76/22

Dnia 17 maja 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 30 listopada 2018 roku o udostępnienie Biuletynu Informacji Publicznej postanawia: odrzucić skargę. e.o. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z 30 listopada 2018 r. o udostępnienie Biuletynu Informacji Publicznej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego w Ł. wniósł o jej odrzucenie, jako niemieszczącej się w kognicji sądów administracyjnych, i umorzenie postępowania, ewentualnie o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z 30 listopada 2018 r. o udostępnienie Biuletynu Informacji Publicznej. Analiza skargi oraz wniosku skarżącego skierowanego do Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. prowadzi do wniosku, że przedmiot skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii bezczynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych wymienionych w powyżej wskazanych przepisach. Skarga stanowi wyraz niezadowolenia skarżącego z działalności administracji Aresztu Śledczego w Ł., w którym przebywał w okresie od 21 listopada 2018 r. do 27 lutego 2019 r., poprzez brak podjęcia działań w sprawie wniosku z 30 listopada 2018 r. o udostępnienie Biuletynu Informacji Publicznej. Podkreślić należy, że kwestie związane z wykonywaniem orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności normuje Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 53, dalej: k.k.w.). Organami postępowania wykonawczego są sądy powszechne (sąd rejonowy lub sąd okręgowy), zaś w sprawach dotyczących osób skazanych przez sąd wojskowy – orzeka wojskowy sąd garnizonowy, o czym stanowi art. 2 oraz art. 3 k.k.w. Nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej, tymczasowego aresztowania, zatrzymania, środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności oraz środka zabezpieczającego związanego z umieszczeniem w zakładzie psychiatrycznym sprawuje sędzia penitencjarny (art. 32 k.k.w.). Ponadto zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. z 2013 r. poz. 647 ze zm.), skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza lub pracownika Służby Więziennej, załatwiają w zależności od treści skargi i zarzutów w niej podniesionych odpowiednio kierownik danej jednostki organizacyjnej, dyrektor okręgowy Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej lub osoba przez niego wyznaczona i Minister Sprawiedliwości lub osoba przez niego wyznaczona. W postępowaniu prowadzonym na podstawie wymienionego rozporządzenia nie podejmuje się władczych rozstrzygnięć z zakresu administracji publicznej, a jedynie ocenia działalność jednostek Służby Więziennej (zakłady karne, areszty śledcze) oraz zatrudnionych w nich funkcjonariuszy Służby Więziennej bądź pozostałych pracowników, ewentualnie rozważa się zasadność wprowadzenia w życie określonych postulowanych przez stronę rozwiązań dotyczących funkcjonowania tych jednostek penitencjarnych. Wobec powyższego do wyżej wskazanych podmiotów skarżący winien kierować wnioski i uwagi dotyczące funkcjonowania jednostki organizacyjnej, w której odbywa karę pozbawienia wolności. W sprawach unormowanych w Kodeksie karnym wykonawczym i rozporządzeniu w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych nie orzekają bowiem sądy administracyjne. Z powyższych przyczyn sprawa niniejsza nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Z tego względu należy uznać, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. e.o.