III SAB/Łd 8/08
PostanowienieWSA w Łodzi2008-04-10
Skład orzekający: Teresa Rutkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykazała, że przed jej wniesieniem złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykazała, że przed jej wniesieniem złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 52 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 6 PPSA. Niewykazanie skorzystania z tego środka zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Strona skarżąca G. G. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S., zarzucając mu naruszenie terminów załatwienia sprawy dotyczącej wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie przywrócenia numeru porządkowego nieruchomości oraz wydania dokumentów związanych z wywłaszczeniem. Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania skargi i wskazania, czy wyczerpała tryb z art. 37 § 1 k.p.a. Skarżąca wyjaśniła swoje żądania, ale nie wykazała złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia. Burmistrz wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że udzielił odpowiedzi w terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA - Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie przywrócenia numeru porządkowego nieruchomości oraz wydania dokumentów postanawia odrzucić skargę RA
III SAB/Łd 8/08
Uzasadnienie
W dniu 5 lutego 2008 r. G. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Urzędu Gminy w S. "skarga na bezczynność Burmistrza Miasta S." zarzucają mu naruszenie art. 35 i 36 k.p.a. przez rażące naruszenie terminów załatwienia sprawy.
Wnosiła o zobowiązanie Burmistrza Miasta S. do merytorycznego zakończenia sprawy w terminie 14 dni od chwili uprawomocnienia się wyroku, zobowiązanie Burmistrza do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że pismem z dnia 3 kwietnia 2007 r. oraz w wyniku swoich osobistych interwencji domagała się "wydania decyzji administracyjnej dotyczącej działki nr [...] położonej we wsi K. gmina S." oraz wydania dokumentów na podstawie których wywłaszczono ją oraz jej męża M. G. z ich nieruchomości. Wskazała, że nie została poinformowana o ewentualnym przedłużeniu terminu do wydania rozstrzygnięcia. Podniosła także, że składała "ustne ponaglenia" do Urzędu Gminy w S., które również pozostały nierozstrzygnięte.
Zarządzeniem z dnia 10 marca 2008 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania skargi poprzez jednoznaczne wskazanie przedmiotu rozstrzygnięcia jakiego oczekiwała od organu administracji oraz wskazanie wyczerpania przed wniesieniem skargi trybu z art. 37 § 1 k.p.a. W odpowiedzi G. G. wyjaśniła, że od Burmistrza Miasta i Gminy S. oczekiwała pisemnego wyjaśnienia na jakiej podstawie pozbawiona została własności swojej działki (nr 247 położonej we wsi K. nr [...] [poprzednio nr [...]) i wydania jej odpisów dokumentów na podstawie których bezprawnie dokonano zmian własnościowych przedmiotowej działki. Stwierdziła także, że uważa iż wyczerpała tryb wskazany w art. 37 § 1 k.p.a. (pismo k - 11 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł o jej oddalenie.
Wyjaśnił, że w dniu 3 kwietnia 2007 r. G. G. złożyła pismo nazwane "skargą" do Burmistrza Miasta i Gminy S. Z treści pisma wynikało, że chodzi o wydanie dokumentów oraz przywrócenie dawnego numeru porządkowego posesji.
W odpowiedzi na powyższe pismo Sekretarz Miasta i Gminy S. działając z upoważnienia Burmistrza pismem z dnia 10 kwietnia 2007 r. wyjaśniła, że zmiana numeru porządkowego nastąpiła na skutek uchwały Rady Ministrów z dnia 21 października 1985 r. w sprawie programu badań statystycznych na lata 1986-1990, w związku z przygotowaniem do Narodowego Spisu Powszechnego. Drugim pismem z tego samego dnia udzielono też G. G. wyjaśnień dotyczących udostępniania danych ze zbiorów meldunkowych. Jednocześnie organ wezwał stronę do sprecyzowania swojego żądania, przede wszystkim poprzez wyjaśnienie wydania jakiego dokument strona oczekuje. Stronę pouczono również o obowiązku dokonania wpłaty za wydanie ewentualnego zaświadczenia. Jak wyjaśnił organ, do chwili wniesienia skargi strona nie zareagowała na powyższe pismo. Organ podkreślił, że odpowiedzi zostały udzielone skarżącej w terminie określonym w art. 35 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej p.p.s.a]. Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne - pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8.
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej.
Z treści skargi złożonej w niniejszej sprawie można wnosić, że skarżąca oczekuje od organu wydania decyzji administracyjnej dotyczącej nieruchomości Nr [...] ( dawniej Nr [...]) , choć trudno na podstawie treści skargi, wyjaśnień skarżącej oraz odpowiedzi na skargę w sposób jednoznaczny ustalić, co ma być przedmiotem tej decyzji: zmiana numeru porządkowego nieruchomości, sprawa wywłaszczenia działki czy inne kwestie.
Niezależnie jednak od tych niejasności wskazać należy, że zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę, a więc także skargę na bezczynność organu, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przez organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie zaś środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
Art. 37 § 1 k.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Zażalenie to ma szczególny charakter, gdyż kwestionuje jedynie pewien stan faktyczny i prawny wywołany, zdaniem strony, opieszałością organu.
Dla skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu konieczne było wcześniejsze złożenie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. , jako organu wyższego stopnia w stosunku do organu jednostki samorządu terytorialnego, jakim jest Burmistrz Miasta i Gminy S. (art. 17 pkt 1 k.p.a.). Wniesienie przez stronę skarżącą zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu l instancji,
Skarżąca w piśmie z dnia 10 marca 2008 r. została pouczona o treści art. 37 § 1 k.p.a. i wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi złożyła takie zażalenie. Ponieważ skarżąca nie wykazała, że złożyła takie zażalenie, i że zostało ono rozpoznane, należało uznać, że zachodzi niedopuszczalność skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Skutkuje to odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Z powyższych względów, Sąd orzekł jak w postanowieniu.
RA
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło