III SAB/Łd 9/10

Dnia 9 maja 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. N. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 2 kwietnia 1997 r w sprawie sygn. akt II SAB/Łd 63/96 w przedmiocie bezczynności i niewłaściwego działania różnych organów i osób p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu J. N. przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. pozostawił wniosek J. N. o wyłączenie sędziów Wydziału II i III WSA w Ł. bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie J. N. złożył zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. został on wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału J. N. złożył zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] roku zostało oddalone. W odpowiedzi na ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. W złożonych na urzędowych formularzach PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach J. N. wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie za pracę w wysokości około 3.500 zł. Skarżący jest właścicielem dwóch mieszkań o powierzchni 75m2, oraz 31 m2 posiada także oszczędności w formie lokat bankowych na kwotę około 30.000 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy J. N. wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie za pracę w wysokości około 3.500 zł miesięcznie. Skarżący pozostaje właścicielem dwóch mieszkań o powierzchni 75 i 31 m2, posiada także oszczędności w kwocie około 30.000 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość kosztów sądowych, do których poniesienia zobowiązany jest wnioskodawca (wpis od zażalenia 100 zł) oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że J. N. nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Skarżący dysponuje stałymi miesięcznymi dochodami, w wysokości umożliwiającej uiszczenie niezbędnych na tym etapie postępowania kosztów sądowych. Negatywnie ocenić należy próbę przeniesienia na Skarb Państwa kosztów postępowania sądowego w sytuacji, gdy skarżący dysponuje w gospodarstwie domowym stałymi dochodami pozwalającymi na ich uiszczenie, a nadto posiadany przez niego znacznej wartości majątek nieruchomy oraz oszczędnościami w kwocie około 30.000 zł wskazują, iż jest on w stanie ponieść koszty niniejszego procesu bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.