III SAB/Łd 90/22

PostanowienieWSA w Łodzi2022-06-01

Skład orzekający: Ewa Alberciak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ukaranie może być rozpatrzona przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie ma właściwości do rozpoznawania skarg na bezczynność organów w sprawach karnych, ponieważ czynności te nie należą do zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. Wobec tego skarga na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ukaranie podlega odrzuceniu z powodu braku właściwości sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Z. S. złożył skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi dotyczącą nierozpoznania wniosku o ukaranie D. P. z art. 124 k.k.w. złożonego w 2014 roku. Prezes Sądu wskazał, że nie toczy się postępowanie, a prywatny akt oskarżenia z 2019 roku został uznany za bezskuteczny z powodu nieuzupełnienia braków.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 1 czerwca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi w przedmiocie rozpoznania wniosku o ukaranie z [...] roku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. e.g. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi w przedmiocie rozpoznania pisma z 28 września 2014 r. o ukaranie D. P. z art. 124 k.k.w. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że nie toczy się żadne postepowanie z wniosku skarżącego, a prywatny akt oskarżenia z 2019 r. został uznany za bezskuteczny z uwagi na nieuzupełnienie braków w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi w przedmiocie rozpoznania pisma skarżącego z 28 września 2014 r. – wniosku o ukaranie D. P. na podstawie art. 124 k. k. w. Zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Zasadnie podnosi w odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, że przedmiotem skargi na bezczynność może być jedynie bezczynność organów w sytuacjach, gdy strona ma prawo żądać od organu podjęcia czynność z zakresu administracji publicznej, która to czynność może stanowić przedmiot zaskarżenia do sądu administracyjnego. Jeżeli wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a formy działania administracji publicznej nie podlegają zaskarżeniu, to nie jest możliwe wniesienie skargi na bezczynność bądź przewlekłość organu w ich podjęciu. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy w sprawie, zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania, a ponadto istniała podstawa prawna do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. W ocenie Sądu przedmiot skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii bezczynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych wymienionych w powyżej wskazanych przepisach. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje sądowej kontroli spraw dotyczących rozpatrzenia pism o podjęcie działań w sprawach karnych. Czynność taka nie mieści się bowiem w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. i nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tych przepisów. Z powyższych przyczyn, skoro sprawa niniejsza nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych i podlega odrzuceniu z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. eg.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło