III SO/Łd 12/14

Dnia 19 sierpnia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z wniosku T. G. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta T. za: nieprzekazanie skargi p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu T. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych); 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. W dniu 9 sierpnia 2014 roku T. G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta T. za nieprzekazanie jego skargi do tutejszego sądu. Do skargi załączył formularz PPF z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach T. G. wskazał, że jest osobą rozwiedzioną, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie za pracę, które wyniosło średnio w okresie ostatnich trzech miesięcy 2014 zł netto miesięcznie. Skarżący jest właścicielem (1/2) domu o powierzchni ok. 120 m2, w którym zamieszkuje. Posiada także użytki rolne o powierzchni 1,91 ha (1,3 ha przeliczeniowego), nie ma innego wartościowego majątku ani oszczędności. Skarżący oświadczył także, iż jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz swoich dwóch córek w wysokości 860 zł miesięcznie. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest częściowo zasadny. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W swoim wniosku skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy T. G. wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z jego wynagrodzenia za pracę w systemie akordowym, którego średnia wysokość z ostatnich trzech miesięcy wyniosła 2.014 zł miesięcznie. Skarżący jest właścicielem (1/2) domu o powierzchni 120 m2, w którym zamieszkuje oraz użytków rolnych o powierzchni 1,91 ha (1,3 ha przeliczeniowego), nie ma innego majątku ani oszczędności. Jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz swoich dwóch córek w wysokości 860 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe oraz treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 50 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych uznać należało za nieuzasadniony. Partycypacja w kosztach postępowania jest obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Strona dysponuje stałym comiesięcznym dochodem, z którego bez uszczerbku dla swojego niezbędnego utrzymania może wygospodarować kwotę 50 zł w celu częściowego pokrycia kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.